Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Προϋπολογισμός 2018: 500 εκατ. λιγότερα για τα νοσοκομεία!

Με εγκύκλιο του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, Γ. Χουλιαράκη, που απεστάλη σε υπουργεία και φορείς του Δημοσίου, ζητείται ο περιορισμός των δαπανών κατά 500 εκατ. ευρώ για τον προϋπολογισμό του 2018, σε σχέση με εκείνον του 2017. Οι δαπάνες προβλέπεται να διαμορφωθούν στα 56,1 δισ. ευρώ (από 56,6 δισ. ευρώ που είχαν προϋπολογιστεί για φέτος), ενώ οι τόκοι που θα πληρώσει το Δημόσιο υπολογίζονται σε 5,9 δισ. ευρώ.

Στα περισσότερα υπουργεία, τα ανώτατα όρια που θέτει ο Χουλιαράκης είναι περίπου ίδια με τα περσινά, π.χ., στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 18 δισ. ευρώ έναντι 17,7 δισ. Ευρώ, ή, στο υπουργείο Εσωτερικών, οι δαπάνες θα ανέλθουν έως τα 5,5 δισ. ευρώ έναντι 5,4 δισ. ευρώ το 2017. Ή υπάρχουν ακόμα και αυξήσεις δαπανών, όπως στο υπουργείο Παιδείας, όπου το ανώτατο όριο δαπανών διαμορφώνεται στα 5,19 δισ. έναντι 4,6 δισ.

Γερμανία, σκάνδαλα κατά συρροή

Του Ιάκωβου Ιωάννου

Ο διοικητής των γερμανικών χρηματιστηρίων (Deutsche Boerse) κατηγορείται από την Εισαγγελία της χώρας του για κερδοσκοπία μέσω εσωτερικής πληροφόρησης (πηγή) –  κάτι που είναι αυταπόδεικτο, αφού αγόρασε μετοχές της εταιρείας που ηγείται στο σωστό χρονικό διάστημα, γνωρίζοντας ασφαλώς τα αποτελέσματα της.
Το ίδιο χρονικό διάστημα ολόκληρη η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία (Mercedes, BMW, VW, Audi, Porsche) κατηγορείται για μυστική σύσταση καρτέλ από τη δεκαετία του 1990 (πηγή) – με κρυφές συζητήσεις των υψηλόβαθμων στελεχών της για όλα τα θέματα. Λογικά λοιπόν οι τιμές των μετοχών των τριών μεγάλων επιχειρήσεων του κλάδου (Mercedes, BMW, VW) ευρίσκονται σε ελεύθερη πτώση, συμπαρασύροντας το χρηματιστήριο – ενώ μόνο η εταιρεία των συνεχών σκανδάλων, η VW, φαίνεται να το έχει αποδεχθεί έχοντας καταγγείλει μόνη της τον εαυτό της για να εξασφαλίσει ελαφρυντικά.

ΕΒΟΛ κατά της Lidl: «Έξω οι Γερμανοί»!

Ανένδοτο αγώνα κατά των σούπερ Μάρκετ Lidl κήρυξε η συνεταιριστική γαλακτοβιομηχανία ΕΒΟΛ. Με ανακοίνωσή της επιτίθεται εναντίον του σούπερ μάρκετ γιατί δεν φιλοξενεί στα ράφια του όλα τα προϊόντα της ΕΒΟΛ «απαξιώνοντας» τα τοπικά προϊόντα, παρά το γεγονός ότι αυτό αποτελεί πάγια τακτική των αλυσίδων. Είναι γνωστό ότι η τοποθέτηση προϊόντων στα ράφια των σούπερ μάρκετ γίνεται μετά από συμφωνίες με την κάθε αλυσίδα.
Η ΕΒΟΛ προειδοποιεί ότι θα υπάρξει κίνημα εναντίον των γερμανικών συμφερόντων Super Market LIDL και προαναγγέλλει ότι στα μέλλον θα καλέσει τους κτηνοτρόφους που μετέχουν στον συναιτερισμό να αποκλείσουν με …γεωργικά μηχανήματα και πρόβατα, κατσίκια και γελάδια τα καταστήματα της Lidl στο Βόλο και τη Λάρισα.

Άδικο έχει; Αφού τον και τους ανεχόμαστε...

Η πολιτική διαδικασία σε ναρκω-πέδιο

Του Ρούντι Ρινάλντι

Το παρασιτικό σύμπλεγμα εξουσίας-υποκόσμου με ενορχηστρωτή το Μαξίμου 
Πολλοί αναρωτιούνται αν έχει βάση το κλίμα που προσπαθεί να δημιουργήσει η κυβέρνηση για έξοδο στις αγορές και χαλάρωση της επιτήρησης. Τα διαφημιστικά και επικοινωνιακά κόλπα που επιστρατεύονται δεν μπορούν να χαλαρώσουν διόλου τις θηλιές που έχουν γύρω από το λαιμό τους οι Έλληνες εργαζόμενοι (απλήρωτοι – μισοπληρωμένοι – κάπως πληρωμένοι) και φορολογούμενοι (με ή χωρίς δουλειά). Η νέα επιχείρηση των εφοριακών «διασταυρώσεων» στοιχείων θα πλήξει αυτούς που πάντα και σχεδιασμένα πλήττονται.
Υπάρχει σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος και του πολιτικού σκηνικού; Πόσο ισχυρός είναι πράγματι ο Τσίπρας; Ποια είναι τα νέα ποιοτικά στοιχεία του πολιτικού σκηνικού; Σε αυτά τα ερωτήματα θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε ξεφεύγοντας από τα στερεοτυπικά καταγγελτικά χαρακτηριστικά του αριστερού λόγου. Με μια αριστερή λογική καπιταλισμός υπήρχε πριν τα μνημόνια, καπιταλισμός και τώρα. Καπιταλισμός με Δεξιά, Κεντροδεξιά διαχείριση, καπιταλισμός με Κεντροαριστερή διαχείριση. Κι αφού είναι καπιταλισμός, κάτω ο καπιταλισμός και δεν χωρά κάποια ανάλυση για φάσεις, αλλαγές σκηνικού, ειδικές πολιτικές και άλλα «βαρετά».

Ο εθνομηδενισμός και ο υπερεθνικισμός είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος: Κατέβασαν ελληνικές σημαίες!

Από την επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των πεσόντων αξιωματικών και οπλιτών κατά την τουρκική εισβολή του 1974 που τελέστηκε το πρωί στο στρατιωτικό κοιμητήριο στον Τύμβο Μακεδονίτισσας. Στην τελετή παρέστησαν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης , εκπρόσωποι κομμάτων, η ηγεσία της Εθνικής Φρουράς και της Αστυνομίας, εκπρόσωποι συνδέσμων πολεμιστών κατά την τουρκική εισβολή και συγγενείς πεσόντων, Λευκωσία 20 Ιουλίου 2017.ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Του Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή
Θρασύδειλοι κουκουλοφόροι μέλη της «Αριστερής Κίνησης – Θέλουμεν Ομοσπονδία» πήραν σβάρνα δρόμους και πλατείες της κυπριακής πρωτεύουσας και κατέβαζαν ανενόχλητοι ελληνικές σημαίας!


Οι νεαροί οπαδοί της συγκεκριμένης «Κίνησης» υπέστειλαν την ελληνική σημαία από τέσσερα ιστορικά σημεία της Λευκωσίας αντικαθιστώντας την με ένα πανί με την Κύπρο σε ροζ χρώμα, ενώ από κάτω δύο περιστέρια αφοδεύουν πάνω στην ελληνική και τουρκική σημαία κρατώντας ένα πανό που φέρει το μήνυμα «Επανενωμένη Κύπρος»-«Birlesik Kibris». Πρόκειται ομολογουμένως για παγκόσμια πρωτοτυπία!

Το δικό μας Υπερταμείο!

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Carlo Vive!


Η μεταμνημονιακή εποχή

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

«Έξοδος στις αγορές» και «αριστερή υπογραφή» – Με αφορμή το πρόσφατο άρθρο του Γ. Δραγασάκη 
Σε άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών του περασμένου Σαββάτου με τίτλο «Να σχεδιάσουμε από τώρα τη μεταμνημονιακή εποχή», ο Γ. Δραγασάκης έδωσε το πλήρες περίγραμμα της κυβερνητικής αφήγησης σε αυτή τη νέα πολιτική φάση.
Το άρθρο του κυβερνητικού στελέχους είναι πολύ χρήσιμο, αφού φανερώνει πλήρως την επικοινωνιακή τακτική του Μαξίμου, μαζί με την πληθώρα αντιφάσεων, αποκρύψεων και επιδιώξεων που αυτή εμπεριέχει.
Ο Γ. Δραγασάκης ξεκινά από την πρόσφατη «διαπραγμάτευση», ξεχνά όλους τους στόχους που η ίδια η κυβέρνηση είχε θέσει και βλέπει το αποτέλεσμά της θετικό και με «δυνατότητες προς αξιοποίηση».

20 Ιούλη 1974... Ο Στρατηγός Αλευρομάγειρος μιλά για την μάχη της Λευκωσίας



Ανάρτηση από:http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

«Γεννήθηκε» η γενιά των 100 ευρώ τον μήνα!

Μετά τη γενιά των 700 ευρώ, που τη διαδέχτηκε αυτή των 500 ευρώ, στην Ελλάδα του 2016 «γεννήθηκαν» οι εργαζόμενοι των 100 ευρώ!
Αυτό αποκαλύπτει έκθεση του υπουργείου Εργασίας, η οποία δόθηκε στην επιτροπή εμπειρογνωμόνων για τα εργασιακά και δημοσιεύτηκε χτες από την εφημερίδα «Real News».
Σύμφωνα με την έκθεση των 33 σελίδων, υπάρχουν αυτή τη στιγμή στη χώρα, 126.956 εργαζόμενοι που «επιβιώνουν» με μισθούς των 100 ευρώ τον μήνα, ενώ πάνω από μισό εκατομμύριο μισθωτοί έχουν αποδοχές μικρότερες ακόμα από τον νομοθετημένο κατώτατο μισθό των 586 ευρώ (μεικτά).
Την ίδια στιγμή η ελληνική αγορά εργασίας έχει μετατραπεί για τους εργοδότες σε «παράδεισο» της μερικής απασχόλησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, πάνω από το 50% των προσλήψεων για την περίοδο 2013-2015 ήταν με συμβάσεις μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής εργασίας, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να πληρώνονται με το ½ ή το ¼ του κατώτατου μισθού. Δηλαδή με μισθούς που κυμαίνονται από τα 125 μέχρι 250 ευρώ καθαρά!

Tιμή και Δόξα στον Carlo Giuliani...

Ο Carlo Giuliani θα έκλεινε τα 35 και το φυσιολογικό θα ήταν να το γιορτάζει με τους δικούς του ανθρώπους την κοπέλα του και τους φίλους του...

Κύπρος 1974 - Με τα μάτια των παιδιών

Οδοιπορικό 1974



Ερχόμαστε από μακριά, δεν ζήσαμε την εισβολή, μα είμαστε ένα με τον Ονήσιλο, τον Ρέαλεξη, τον Ευαγόρα, τον Κυπριανό, φυγαδεύσαμε τους Φιλικούς το 1821, κάψαμε το κυβερνείο των Άγγλων το 1931, πολεμήσαμε το 1897, το 1912-1913, στον Α’ και Β’ Παγκόσμιο, δώσαμε μάχες στον Μαχαιρά, βαδίσαμε λεύτεροι στην αγχόνη το 1957, αντισταθήκαμε το 1963-1964, ήμασταν στον Πενταδάκτυλο και στον Άγιο Ανδρέα τον Ιούλη του ’74, στις Πορείες Γυναικών, ήμασταν στην πορεία των μοτοσυκλετιστών το 1996, διαδηλώσαμε υπό καταρρακτώδη βροχή ενάντια στο σχέδιο Ανάν και είμαστε ακόμα ζωντανοί.

«Στου τουρισμού την ανοχή»

Η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού επιφυλάσσει αρνητικές κοινωνικές επιπτώσεις 
Του Γιώργου Ρακκά 
Για τους πολλούς, η τουριστική οικονομία είναι «ο μήνας που θρέφει τους τέσσερις» και θεωρείται μέσα στην Ελλάδα της κρίσης ο μοναδικός κλάδος που προσφέρει ευκαιρίες «win-win». Στο παιχνίδι έχουν μπει και οι μεγάλες πόλεις, καθώς οι τοπικές αρχές θεωρούν πως έτσι μπορούν να ελέγξουν την κορύφωση της αστικής ανεργίας, αφού ολόκληρα κυκλώματα της ελληνικής οικονομίας, από την παραγωγή (βιοτεχνίες και εργοστάσια) μέχρι το λιανεμπόριο, καταρρέουν.
Η εντατικοποίηση της τουριστικής δραστηριότητας μέσα στις πόλεις, όμως, έχει ήδη φέρει στην επιφάνεια τις βλαβερές συνέπειες, που μέχρι σήμερα παρέμεναν άγνωστες στη χώρα μας: Έτσι, καθώς ο αστικός τουρισμός αναπτύσσεται γοργά, ολοένα και περισσότεροι πολίτες αντιλαμβάνονται πως δεσμεύεται ζωτικός δημόσιος χώρος από τα τραπεζοκαθίσματα και την καλπάζουσα βιομηχανία της εστίασης και της αναψυχής, πως επιβάλλονται ωράρια τουριστικής σεζόν (με τις Κυριακές ανοιχτά), πως δεσμεύονται ολόκληρες περιοχές για «επενδύσεις», εκτοξεύοντας τις αξίες γης, και πως, εν τέλει, οι φρενήρεις ρυθμοί αυτής της δραστηριότητας έρχονται να μεταλλάξουν δραματικά τη φυσιογνωμία των πόλεων κάνοντάς τις αγνώριστες, υποβαθμίζοντας ακόμα και εκείνα τα ιστορικά, αρχιτεκτονικά και κοινωνικά «συγκριτικά πλεονεκτήματα» τα οποία προσελκύουν τους επισκέπτες τους.

Η Αϊσέ δεν πάει διακοπές φέτος

Του Nίκου Ιγγλέση
Όσοι αναγνώστες αναρωτηθούν για τον  τίτλο του άρθρου αυτού, 
τους θυμίζουμε ότι το σύνθημα για την έναρξη 
της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, την 20η Ιουλίου
1974, ήταν: «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές».


Πέρασαν 43 χρόνια από εκείνη την αποφράδα μέρα και ο εχθρός δεν έχει καταφέρει ακόμη να αλώσει το «οχυρό» που λέγεται Κυπριακή Δημοκρατία. Η τελευταία «πολιορκία» που άρχισε πριν περίπου τρία χρόνια, το 2014, με το κοινό ανακοινωθέν  Αναστασιάδη – Έρογλου, τερματίστηκε στο Κραν-Μοντάνα της Ελβετίας στις 7 Ιουλίου 2017. Μαζί με τα τουρκικά «στρατά» αποσύρθηκαν, προσώρας, και οι «πολιορκητικές μηχανές» που ακούν στα ονόματα: Έσπεν Μπαρθ Άϊντε, ειδικός σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, βρετανικός παράγοντας, Ζαν-Κλωντ Γιουνγκέρ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Φεντερίκα Μογκερίνι, ύπατη εκπρόσωπος εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της ΕΕ, καθώς και πολλοί άλλοι «ταλιμπάν» της παγκοσμιοποίησης που επιδιώκουν να μετατρέψουν την Κύπρο σ’ ένα α-εθνικό μόρφωμα. 

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Πανό στήριξης στην Ηριάννα σήκωσαν οι οπαδοί της ΑΕΚ

Οι οπαδοί της ΑΕΚ πήραν ανοιχτά θέση στήριξης στην Ηριάννα σηκώνοντας πανό στο πέταλο των οργανωμένων, στο εν εξελίξει φιλικό προετοιμασίας των «κιτρινόμαυρων» ενάντια στη Γάνδη.  
«Οι δολοφόνοι έξω, οι αγωνιστές μέσα. Λευτεριά στην Ηριάννα, R21»,

Η απέχθεια των Ελλήνων για τους Έλληνες

Του Ιάκωβου Ιωάννου

Ο αριθμός των Ιταλών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας τριπλασιάστηκε μέσα σε μία δεκαετία (γράφημα που ακολουθεί), όπου η χώρα βίωσε μία ύφεση ρεκόρ σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη (από 1,7 εκ. το 2006 στα 4,7 εκ. το περασμένο έτος). Πρόκειται για το 7,9% του πληθυσμού της, με τους περισσότερους φτωχούς Πολίτες της να διαμένουν στη νότια πλευρά. Μεταξύ των ετών 2008 και 2013 δε, όπου η Ιταλία έχασε το 25% περίπου της βιομηχανικής της παραγωγής, η ανεργία εκτοξεύθηκε στο 13% από 5,7% το 2007.

Οι μισοί νέοι ζουν από χαρτζιλίκια, οι άλλοι μισοί από φιλότιμο

Του Γιώργου Παπαδόπουλου-Τετράδη

Σε μια εποχή που η φτώχεια αφορούσε στο 80% των Ελλήνων και πάνω από το ένα πέμπτο του πληθυσμού μετανάστευε, η μεγαλύτερη ντροπή ήταν να μη μπορείς να θρέψεις τους γονείς σου. Σήμερα, με το 70% του πληθυσμού να τα βγάζει πέρα, ακόμα και δύσκολα, η μεγαλύτερη ντροπή είναι να πας να δουλέψεις στα χωράφια ή στην οικοδομή. Η σύνταξη της γιαγιάς να είναι καλά!
Η έρευνα της διαΝΕΟσις είναι αποκαλυπτική για το θέμα. Οι μισοί Έλληνες από 18 μέχρι 35 ετών στηρίζονται οικονομικά από τους γονείς και άλλους συγγενείς. Τραγικό, λέει η έρευνα. Τραγικό, λένε και τα ΜΜΕ. Μόνο που το τραγικό δεν είναι η οικονομική δυσπραγία στον νεανικό πληθυσμό 18- 25 ετών, που είναι πραγματικά παρούσα.

Το τραγικό είναι που θεωρείται νεανικός πληθυσμός η ηλικία 25-35! Σε μια κοινωνία, που κρατάει τα παιδιά της σε ανώριμη, ανήλικη κατάσταση πολύ πέρα από την εφηβεία και την ενηλικίωση! Τις περισσότερες φορές όχι εξ αιτίας οικονομικής δυσπραγίας όπως καμώνεται υποκριτικά η κοινωνία. Εξ αιτίας της παιδολατρείας που μαστίζει τις ελληνικές οικογένειες.

Κοινή γνώμη


Ανάρτηση από: ARKAS -The Original Page

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Για να φοβάσαι εσύ...

Η Ηριάννα και ο Περικλής δεν είναι στη φυλακή επειδή είναι ένοχοι.
Αλλά για να φοβάσαι εσύ, μέχρι να έρθει η σειρά σου
Ανάρτηση από: https://jodi.graphics

Tο φαινόμενο NEETS στην Ελλάδα

Οι άνεργοι νέοι της κρίσης
Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη φ. 135
Το κοινωνικό φαινόμενο των νέων που ονομάζονται, στην επιστημονική ορολογία, NEETS (αρκτικόλεξο για Νο Employment, Education, Training-Νeets – Νέοι χωρίς εργασία-εκπαίδευση-κατάρτιση), αποτελεί φαινόμενο που μορφοποιήθηκε κυρίως λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Πρόκειται για 40 εκατομμύρια νέους που δεν έχουν εργασία, δεν σπουδάζουν και δεν καταρτίζονται επαγγελματικά Αποτελούν το 15% του συνόλου των νέων ηλικίας 15 έως 29 ετών των χωρών του ΟΟΣΑ και σχεδόν οι δυο στους τρεις, έχουν πάψει να ψάχνουν για δουλειά.
Αρχικά παρουσιάστηκε και ταυτοποιήθηκε στην Μεγάλη Βρετανία, αλλά εξαπλώνεται σε πολλές περιοχές του πλανήτη και παίρνει διαφορετικά πρόσωπα ανάλογα με το οικονομικοκοινωνικό ανάγλυφο της κάθε χώρας. Αποτελεί έναν υποπληθυσμό που καθορίζεται από πολλές ψυχολογικές και εκπαιδευτικές παραμέτρους, συγκροτώντας ένα νεοπρολεταριάτο, ανάμεσα στην γκρίζα ζώνη της διακοπής ή της ολοκλήρωσης του σχολείου και τις δυσκολίες στην εξεύρεση σταθερής ή περιστασιακής απασχόλησης. Οι επισφαλείς συνθήκες στην αγορά εργασίας της ΕΕ, συνδράμουν δραματικά στην αύξηση του πληθυσμού που εμπλέκεται στις λεγόμενες μηδενικές ώρες παραγωγής.

Δυνάμεις και Δυνατοί

Του Στάθη
Πράγματι η σκλαβιά μειώνει την ανεργία. Παίρνει η σκλαβιά τον άνεργο και τον κάνει «ευέλικτο», χαμηλόμισθο, περιορισμένης απασχόλησης, απασχόλησης κατά το δοκούν, ανασφάλιστον ή με επισφαλή ασφάλιση και
κατόπιν τούτων επαίρεται η κυρία Αχτσιόγλου (όπως ο υποβολέας τής υπαγορεύει) για τους είλωτες και τους κολίγους, για τους δουλοπάροικους και τους ραγιάδες. Πανηγυρίζει και κοκορεύεται για τη μείωση της ανεργίας ο Τσίπρας και θυσιάζει τριαντάρηδες στα 500 ευρώ και εικοσάρηδες στα 385 ευρώ. Ωραίο
στρώνεται το μέλλον για τις νέες γενιές των Ελλήνων (οι παλιότερες γενιές ήδη βρίσκονται στον Καιάδα και τα Τάρταρα). Ωραίο το μέλλον και πανηγυρίζει ο Τσίπρας που αν κάποιος αμείβεται με 428 ευρώ καθαρά, σε δέκα χρόνια (αν θα έχει δουλειά) θα αμείβεται με 435 ευρώ καθαρά - για να ανοίξει σπίτι, να κάνει οικογένεια, να κάνει παιδιά, γεια σου, βρε Τσίπρα, παιχταρά!

Το πραξικόπημα στη Κύπρο συνεχίζεται!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου


Οι δύο βασικοί «μύθοι» που έντεχνα καλλιεργούνται για να επιτρέπουν στο εξελισσόμενο πραξικόπημα κατά του κυπριακού ελληνισμού (και, εμμέσως πλην σαφώς κατά της Ελλάδας) να συνεχίζεται με σχετικά λίγες αντιστάσεις είναι οι εξής:
  • ότι η Γενεύη είναι μια στιγμιαία διαδικασία και όχι διαρκής, όπως πρότεινε και έγινε δεκτό ο κ. Κοτζιάς
  • ότι θα δοθεί στο μέλλον η δυνατότητα στους Κύπριους να ανατρέψουν τα αποτελέσματά της με δημοψήφισμα.
Και τα δύο είναι έντεχνα καλλιεργημένες απάτες.
Η Γενεύη είναι έτσι φτιαγμένη για να κόβει κάθε φορά που συνέρχεται ένα τμήμα της κυπριακής κρατικής κυριαρχίας, όπως ήδη συνέβη, αλλά δεν έγινε ευρέως αντιληπτό, γιατί οι εντυπώσεις επικεντρώθηκαν στην αποτυχία οριστικής διευθέτησης.
‘Εως ότου οι συνθήκες επιτρέψουν να πάρει οριστικά το κράτος από τους πολίτες της Κύπρου.
Αυτή τη φορά δεν το πήρε οριστικά, διότι η Τουρκία, το μόνο από τα τρία κράτη της περιοχής που διατηρεί στοιχεία ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, σε αντίθεση με την Ελλάδα και την Κύπρο, δεν επέτρεψε την ολοκλήρωση της συμφωνίας, δηλαδή τη μετατροπή της Κύπρου σε δυτικό και όχι τουρκικό προτεκτοράτο, όπως εσφαλμένα ή παραπλανητικά υποστηρίζεται, υπερασπιζόμενη τις δικές της βλέψεις στο νησί.
Αν είμαστε λίγο σοβαροί θα έπρεπε να ευγνωμονούμε μάλλον την ‘Αγκυρα, αντί να την κατηγορούμε για αδιαλλαξία.
Μπορεί το καθεστώς Ερντογάν να είναι αυταρχικό και απεχθές, και είναι όντως τέτοιο. Εντούτοις ο Τούρκος Πρόεδρος είναι υποχρεωμένος, αν μη τι άλλο, να λογαριάζει την ψήφο των πολιτών του, όχι μόνο τους ξένους «Νταβατζήδες». Δεν είναι η Τουρκία σαν την Ελλάδα όπου αγνοούνται οι αποφάσεις δημοψηφισμάτων ή σαν την Κύπρο όπου επιχειρείται να παρακαμφθεί η υποχρέωση δημοψηφίσματος.

Ελληνική δικαιοσύνη. Μη σου τύχει

Η Ελλάδα ως αποικία

Η οικονομική και πολιτική υποβάθμιση συνοδεύεται από τη γεωπολιτική συρρίκνωση
Του Γιώργου Καραμπελιά από την Ρήξη φ. 135
Η άνοδος του Σύριζα στη κυβέρνηση, ολοκλήρωσε και την μετατροπή της σ’ ένα αποικιακό προσάρτημα της δυτικής Ευρώπης και κατεξοχήν της Γερμανίας, ενώ ανοιξε ακόμα περισσότερο τις ορέξεις της νεο-οθωμανικής Τουρκίας..
Η Ελλάδα αποτελούσε σ’ όλη τη νεώτερη ιστορική της διαδρομή αυτό που έχουμε αποκαλέσει παρασιτική απόφυση της Δύσης, και κυβερνιόταν από ένα καθεστώς που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε καθεστώς εξάρτησης – σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, ανάλογα με την ιστορική περίοδο: Έτσι τα μεταπολιτευτικά χρόνια μέχρι το 1989, συνιστούν μία περίοδο σχετικής αυτονομίας, πάντα βέβαια στα πλαίσια της εξάρτησης. Αντίθετα με την επιβολή των μνημονίων και την ολοκλήρωσή τους από τους Σύριζα ΑΝ.ΕΛ, πραγματοποιείται μία ποιοτική μεταβολή, στο καθεστώς της χώρας. Η Ελλάδα, από παρασιτικό εξάρτημα της Δύσης, μεταβάλλεται σε αποικιακό προσάρτημα.

Δύο χρόνια μετά τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Η πρόσφατη επέτειος των δύο χρόνων από το δημοψήφισμα της 5 Ιουλίου 2015, σε συνδυασμό με το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, δίνει την ευκαιρία για μια ψύχραιμη εκτίμηση της κατάστασης της χώρας. Οι κυβερνώντες επιδιώκουν να παρουσιάσουν μια εικόνα δραστικής βελτίωσης, επειδή εφαρμόζουν τα μνημόνια με «φιλικό» τρόπο προς τον λαό. Η παραδοσιακή μνημονιακή παράταξη, που έχει ιδεολογικά θριαμβεύσει, ουσιαστικά συμφωνεί με την πολιτική της κυβέρνησης, αλλά επιδίδεται σε κλασικού τύπου αντιπολίτευση με ρητορικές κοκορομαχίες. Η πραγματικότητα επί του εδάφους είναι σκληρή και για τη χώρα και το λαό της.            
Το πρώτο μέρος αυτού του κειμένου εξετάζει τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές προοπτικές της Ελλάδας, οι οποίες παραμένουν δυσοίωνες. Το δεύτερο μέρος αναλύει το ταξικό περιεχόμενο της κρίσης και των μνημονίων. Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε μια ιδιόμορφη θέση, όπου τα εργατικά και μικρομεσαία στρώματα έχουν σηκώσει το βάρος της κρίσης, αλλά και ο ελληνικός αστισμός έχει δεχθεί μεγάλα πλήγματα και βρίσκεται σε κατάσταση ιστορικής χρεοκοπίας. Η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει ανάγλυφα αυτή την ασταθή ταξική ισορροπία. 

Παράδοξη πλειοδοσία στο πείραμα των αγορών

Γιατί ο σκληρός πυρήνας των δανειστών ευνοεί τη δοκιμαστική έξοδο – Η αδημονία της επιχειρηματικής ελίτ και ο γρίφος του ΔΝΤ
Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
«Να βγει κανείς ή να μη βγει;» Το… διασκευασμένο αλά ελληνικά σεξπιρικό δίλημμα εξακολουθεί και βασανίζει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το κουαρτέτο, τις αγορές κι ένα πλήθος παραγόντων του χρηματοπιστωτικού συστήματος που έχει εμπλακεί με ζήλο στη διχοστασία για το αν η Ελλάδα πρέπει να αποπειραθεί και πότε δοκιμαστική έξοδο στις αγορές, όχι απλώς πολύ πριν την ολοκλήρωση του προγράμματος, αλλά ακόμη και τις προσεχείς εβδομάδες. Αν δεν επρόκειτο για μια συρρικνωμένη και καθημαγμένη από σχεδόν μια δεκαετία εξουθενωτικής λιτότητας οικονομία όπως η ελληνική, θα νόμιζε κανείς ότι το debate αφορά την Κίνα, τις ΗΠΑ ή τη Γερμανία που, όταν δανείζονται το κάνουν σε τεράστια μεγέθη, δεκάδων δισ., όχι 2-3 δισ.

...η τυφλή δικαιοσύνη, η ίδια που απέρριψε το αίτημα της Ηριάννας, έχει αποφυλακίσει τον δολοφόνο του Φύσσα

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Το Δήθεν Κράτος

Του Απόστολου Διαμαντή

Ο χώρος του Δικαίου είναι συστατικός του σύγχρονου κράτους. Δυστυχώς, στην ελληνική περίπτωση δοκιμάζεται ένα νέο μοντέλο «κράτους», όπου καταργούνται θεμελιώδεις κανόνες του κράτους δικαίου.

Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών που ακόμα ισχύει, με τις ειδικές διατάξεις παραγραφής και τις ειδικές διαδικασίες παραπομπής των κατηγορουμένων, αναγνωρίζει δύο είδη πολιτών: τα μέλη της βουλής και της κυβέρνησης από τη μία και όλους τους άλλους από την άλλη. Είναι τόσο σκανδαλώδης αυτή η ειδική νομοθεσία για το πολιτικό προσωπικό, που έχει οδηγήσει σε πλήρη απαξίωση την νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία. Ο λαός τείνει πλέον να απορρίπτει ακόμη και το ίδιο το κοινοβουλευτικό καθεστώς.

Και δικαίως.
Τι σόι κοινοβουλευτικό καθεστώς είναι αυτό που ενώ οι ποινικές ευθύνες είναι οφθαλμοφανείς, η Βουλή απαλλάσσει τους κατηγορουμένους λόγω παραγραφής; Και γιατί να φτάσουμε στην παραγραφή; Τι έκαναν τόσα χρόνια οι ανακριτές και οι κυβερνήσεις; Τίποτα. Εις υγείαν του κορόϊδου.

Ο φαύλος κύκλος των ευθυνών για την φτώχεια στην Ελλάδα

Οι Παγκόσμιοι Δολοφόνοι και ο μύθος του «υπερπληθυσμού»

Του Προκόπη Μπίχτα

«Υπερπληθυσμό» ονομάζουν 
τις στρατιές των ανέργων 
και των φτωχών και τίποτα άλλο.

Η θεωρία του «υπερπληθυσμού» διατυπώθηκε το 1798 από τον αποτυχημένο οικονομολόγο-παπά Τόμας Ρόμπερτ Μάλθους στο βιβλίο του «Πραγματεία για την Πληθυσμιακή Αρχή» και αποσκοπούσε στο να δικαιολογήσει τα εγκλήματα και τους πολέμους της αποικιοκρατίας. Το «επιχείρημα» ήταν ότι αυτά, όπως και οι επιδημίες, είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί η ισορροπία μεταξύ της παραγωγικής ικανότητας της παγκόσμιας οικονομίας - ιδιαίτερα της παραγωγής τροφίμων - και του αριθμού του γήινου πληθυσμού. Αρχή της θεωρίας του ήταν ότι «η παραγωγικότητα της εργασίας αυξάνεται αριθμητικά, ενώ ο πληθυσμός της γης αυξάνεται γεωμετρικά. Αυτό, ως συνεπής παπάς, το απέδιδε στην «ανθρώπινη φύση και τη ροπή του ανθρώπου να ακολουθεί τα γενετήσια ένστικτά του»!! Παρά το ότι ο αστός οικονομολόγος Ρικάρντο και άλλοι κατατρόπωσαν τα «επιχειρήματα» του παπα-Μάλθους, η θεωρία του επιβιώνει και κατά καιρούς επανέρχεται στο προσκήνιο, επειδή βολεύει την κυρίαρχη τάξη και, κυρίως, την ιμπεριαλιστική μερίδα της. Σήμερα, καθώς έχουν δημιουργηθεί νέοι κλάδοι στην παραγωγή και νέα συμφέροντα, τα «επιχειρήματα» έχουν πληθύνει, αλλά το μοτίβο παραμένει το ίδιο: «φταίνε αυτοί, επειδή υπάρχουν».

1789: Έφοδος στη Βαστίλη – «Ελευθερία – Ισότητα – Αδελφοσύνη»

Στις 14 Ιούλη 1789 ξεσπά η Γαλλική Επανάσταση . Λίγους μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1789, η Συντακτική Συνέλευση ψηφίζει τη «Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη», ένα κείμενο με κοσμοϊστορική σημασία.
«Οι άνθρωποι γεννιούνται και είναι ελεύθεροι και έχουν ίσα δικαιώματα», τονίζεται στη Διακήρυξη, σε μια εποχή που στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη οι άνθρωποι ήταν ακόμη δούλοι.
Σε εκείνες τις συνθήκες της φεουδαρχικής και απολυταρχικής τάξης πραγμάτων, οι αντιφεουδαρχικές και αστικοδημοκρατικές αρχές της Διακήρυξης παίζουν ρόλο προοδευτικό για τη Γαλλία, την Ευρώπη και την ανθρωπότητα.
Το σπέρμα, βέβαια, των πεπερασμένων ορίων της αστικής κοινωνίας, ως μιας ακόμα εκμεταλλευτικής κοινωνίας, υπάρχει μέσα από την ίδια τη γέννησή της.
Το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, ως ιερής και απαραβίαστης αρχής της νέας αστικής κοινωνίας, συνιστά την είσοδο σε μια νέα μορφή εκμετάλλευσης – καπιταλιστική αυτή τη φορά – ανθρώπου από άνθρωπο.

Τσούλα...

Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Ψιλά γράμματα των αγραμμάτων;

Του Στάθη

Θεωρητικός είναι αδύνατον! Όμως ο κ. Τσίπρας σε μια και μόνη ομιλία του κατόρθωσε να τάξει στην Κοζάνη ένα "λιμάνι ξηράς" στην Καστοριά και "400.000 στρέμματα" γης. Ποια "γεφύρια" και ποια "ποτάμια" όπως εκείνα που έταζαν οι παλαιοκομματικοί πολιτικοί; Ο Τσίπρας τους ξεπέρασε όλους, τάζοντας στους Δυτικομακεδόνες ότι θα τους κάνει πόρτο Τσίτσιο (κατά το περίφημο εκείνο του Φράνκο: "Τσίτσιο, το λιμάνο φεύγει")...!

Τώρα τι ακριβώς σημαίνει "λιμάνι ξηράς", αυτό ίσως να το ξέρουν οι "360 μοίρες" όταν κάνουν μεταβολή ή ο ίδιος ο πρωθυπουργός όταν "στοιχειώνει" νεολογισμούς -όλο και πιο πολλούς επ' εσχάτοις.

Νεολογισμούς αλλά και μεγάλα κατορθώματα. Όπως αυτά τα 40.000 στρέμματα (ενός παλαιού στρατοπέδου) που υποσχέθηκε να παραχωρήσει στην Κοζάνη.

Οι σχέσεις της οικογένειας Βορίδη με το φασισμό και με τη βούλα… του ΣτΕ

Ναζιστικά σύμβολα, ξυλοδαρμοί, τσεκούρια και στιλέτα
Το παρελθόν του Μάκη Βορίδη και της οικογένειας του σε σχέση με τον φασισμό είναι λίγο πολύ γνωστή. Την έχει επικυρώσει μάλιστα και το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ).
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Μάκης Βορίδης, σπουδαστής στο Κολέγιο Αθηνών, ιδρύει τους «Ελεύθερους Μαθητές». Επρόκειτο για μια ακροδεξιά μαθητική οργάνωση με έντονα εθνικιστικά και ελιτιστικά χαρακτηριστικά, η οποία επεκτάθηκε σε άλλα δύο καλά σχολεία της εποχής, το Κολέγιο Θεσσαλονίκης και το Αρσάκειο.
Η Documento, επικαλούμενη δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα» της εποχής, υπενθυμίζει τη σχέση του Μάκη Βορίδη αλλά και του αδελφού του με τις σβάστικες, τα στιλέτα, τα τσεκούρια και τους εκφοβισμούς σε Εβραίους συμμαθητές τους, αλλά και τη δικαστική απόφαση που καταμαρτυρά τα παραπάνω.

Ψάξε ψάξε δε θα το βρεις


Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

H γλώσσα του Καραγκιόζη

Του Μιχάλη Μερακλή από το Άρδην τ. 93 που κυκλοφορεί με αφιέρωμα στο λαϊκό θέατρο σκιών
Ο λαϊκός καραγκιοζοπαίχτης (ο προσδιορισμός του λαϊκού είναι μάλλον περιττός, γιατί ο κανονικός καραγκιοζοπαίκτης είναι αυτονόητα λαϊκός), με την άσφαλτη γνώση της τέχνης του, εμπλουτισμένη από την άμεση επαφή με το κοινό του, το οποίο, όπως έδειξε ο Βάλτερ Πούχνερ, είχε αναδειχθεί σε συμπαραγωγό και συνδημιουργό των παραστάσεων, ο καραγκιοζοπαίκτης λοιπόν είχε καταλάβει πως οι διάφορες φιγούρες του θιάσου του που παρίσταναν διάφορους τύπους, για να είναι ιδιαίτερα πειστικές, έπρεπε να μιλούν και διαφορετική γλώσσα η καθεμιά. Έτσι, χάρη και στο διαφορετικό λόγο τους, διατυπώνεται με επιτυχία η δουλοπρέπεια, αλλά και ο καιροσκοπισμός του Χατζηαβάτη, η χωρική αμεσότητα του Μπαρμπαγιώργου, η μειξοβάρβαρη σκαιότητα του Βεληγκέκα, η (ψευτο)μαγκιά του Σταύρακα, η ζακυνθινή ιδιορρυθμία του σιορ Διονυσίου κ.λπ. Ας δώσω μερικά ελάχιστα δείγματα.
Εν πρώτοις μια στιχομυθία μεταξύ Καραγκιόζη και Χατζηαβάτη (από «το Γάμο του Μπαρμπαγιώργου» και τον «Καραγκιόζη νύφη», του Μάρκου Ξάνθου): «Χ.: Έλα έξω, Καραγκιόζη. Λεπτά… Κ. (εξερχόμενος): Λεπτά, πού είναι τα λεπτά; […]. Χ.: Θα πάρεις λεπτά και πολλά μάλιστα. Αλλά θα κάνεις μια δουλειά. Άκου, Καραγκιόζη μου. Ο θείος σου ο Μπαρμπαγιώργος επήγε στο σπίτι του Σελήμ μπέη διά να ιδεί την κόρη. Λοιπόν, η κόρη, Καραγκιόζη, τον είδε και δεν τον θέλει με κανένα τρόπο. Αλλά ο Μπαρμπαγιώργος θέλει να την πάρει διά της βίας. Ο μπέης θέλει να τον ξεφορτωθεί. Λοιπόν, απεφάσισε να παίξει ένα παιχνίδι – δηλαδή να ντύσει έναν άνδρα νύφη να τον δώσει στον Μπαρμπαγιώργο. Κ.: Φίνα, Χατζατζάρη, φίνα. Αλλά είμαι περίεργος να ιδώ, ποιος θα ντυθεί νύφη. […] Χ.: Ξεύρεις, Καραγκιόζη μου, πενήντα λίρες είναι αυτές, δεν είναι αστεία… Κ.: Μωρέ, ούλο λίρες στουμπάς. Χ.: Λέω, Καραγκιόζη, ότι, εάν ήθελες… Κ.: Τι αν ήθελα; Χ.: Εάν ήθελες, Καραγκιόζη – πενήντα λίρες είναι αυτές… Κ.: Για λέγε, μωρέ, τι θέλεις να πεις; Χ.: Να, Καραγκιόζη μου, να ερχόσουν εσύ να ντυθείς νύφη. Κ. (χτυπών τον Χατζατζάρην): Τι λες, ρε; Και τι με πέρασες εμένα; Χ.; Καραγκιόζη μου, πενήντα λίρες είναι αυτές, για σκέψου. Κ.; Πενήντα λίρες, πενήντα λίρες… Χ.; Ναι, βρε, πενήντα λίρες. Για σκέψου, Καραγκιόζη. Και εξάλλου εσύ τρως ξύλο τζάμπα και τώρα που πρόκειται για λεπτά;…»

Μείωση της ανεργίας δια της απαξίωσης της εργασίας

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Για να γίνει κατανοητή η “υστέρηση” σκεφτείτε έναν ελαστικό ιμάντα. Αν ο ελαστικός ιμάντας τεντωθεί από μια ισχυρή δύναμη, θα χάσει οριστικά την αρχική του μορφή. Το σχήμα του ιμάντα έχει αλλοιωθεί για πάντα από το βάρος αυτής της δύναμης». Και για όποιον δεν κατάλαβε για ποιόν χτυπά η καμπάνα, υπάρχει και η επεξήγηση: «Όταν η ανεργία είναι υψηλή για μια μακρά χρονική περίοδο, τότε το σχήμα της αγοράς εργασίας μεταβάλλεται. Εν δυνάμει εργάτες χάνουν τις ειδικότητές τους ή η τεχνολογία και άλλες οικονομικές δυνάμεις τους καθιστούν απαρχαιωμένους. Όταν έρχεται η ανάκαμψη, δεν είναι σε θέση να ενταχθούν. Μακροχρόνια ή δομικά επίπεδα ανεργίας εδραιώνονται και ο δυναμισμός της οικονομίας φθίνει».
Δεν μπορούσαν να περιγράψουν με πιο παραστατικό τρόπο οι Financial Times τα βαρίδια που κουβαλάει μαζί της η ανάπτυξη στην ευρωζώνη και τον τρόπο που η συρρίκνωση της χρησιμοποιούμενης εργασίας από το κεφάλαιο θέτει αξεπέραστα όρια στους ρυθμούς μεγέθυνσης. Στην πράξη συρρικνώνει την εν δυνάμει μεγέθυνση, με αποτέλεσμα κάθε κύκλος συσσώρευσης, που ακολουθεί κάθε κρίση, να παράγει λιγότερα κέρδη και μικρότερη αύξηση του ΑΕΠ.

Θλίψη για την μερίδα της κοινωνίας μας του απολύτως τίποτα

Της Ε.Χ.

Στην αρχαία Ελλάδα όταν γύρναγε κάποιος ολυμπιονίκης στην πόλη του στεφανωμένος με κλαδί ελιάς, για να τον τιμήσουν δεν τον άφηναν να μπει από την εισοδο της πολης, μονο γκρέμιζαν σε κάποιο σημείο τα τείχη ώστε να περάσει απο κει ο ήρωας που τίμησε την πόλη του.
Λέγεται επίσης οτι δεν το ξανάχτιζαν το σημείο γιατί σε περίπτωση επίθεσης εχθρού ο ολυμπιονίκης θα έφραζε με το ρωμαλαίο παράστημα του το άνοιγμα.
Αυτά δυο χιλιαδες χρόνια πριν.
Σήμερα οι πολεις δεν έχουν τείχη να τα γκρεμίσουν για την υποδοχή ηρώων, βέβαια δεν έχουμε και ήρωες.
Κάτι τιποτένια ανθρωπάρια που γίνονται σταρ εν μια νυκτί μονοπωλούν το ενδιαφέρον των απανταχού αποβλακωμένων αυτής της χώρας. 

ΗΡΩ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Με δεκαεπτά σφαίρες, όσες και τα χρόνια της…

Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου γεννήθηκε, σαν σήμερα, 16 Ιουλίου 1927. Δεκαεπτά χρόνια μετά, στις 5 Σεπτεμβρίου 1944, λίγες μόνο μέρες πριν την απελευθέρωση της Αθήνας, οι Γερμανοί κατακτητές εκτελούν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 50 Έλληνες πατριώτεςΜεταξύ των εκτελεσθέντων και η 17χρονη ΕΠΟΝίτισσα, Ηρώ Κωνσταντοπούλου, μια ξεχωριστή μορφή στον μεγάλο κατάλογο των αγωνιστών- μαρτύρων που έδωσαν τη ζωή τους για τη λευτεριά της πατρίδας, μέσα από τις γραμμές της Εθνικής Αντίστασης, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ. 
Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου σε ηλικία 15 ετών οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ. Άριστη μαθήτρια, κάτοχος τεσσάρων ξένων γλωσσών (αγγλικών, γαλλικών, ιταλικών και γερμανικών), ξεχώρισε για τη μαχητικότητα της και αναδείχθηκε σύντομα ένα από τα κορυφαία στελέχη της οργάνωσης. 
Η δράση της ξεκίνησε από στο σχολείο στο οποίο φοιτούσε και σύντομα μπήκε στο μάτι των κατακτητών, αλλά και των δοσίλογων συνεργατών τους. 

Ο ορισμός της αποχαύνωσης

Του Ιάκωβου Ιωάννου

Οι Έλληνες, από το 2010 και μετά, παρακολουθούν με απόλυτη ψυχραιμία την κηδεία τους, χωρίς να αντιδρούν καθόλου σαν να μην πρόκειται για τους ίδιους, αλλά για κάποιους άλλους – έχοντας αλλοτριωθεί από τις ανόητες ενοχές και τους αδικαιολόγητους φόβους τους.
«Η κυλιόμενη χρεοκοπία θα συνεχίζεται, η χώρα θα λεηλατείται, οι συντάξεις και οι μισθοί θα μειώνονται, οι φόροι θα αυξάνονται, οι γάζες στα νοσοκομεία θα είναι είδος πολυτελείας, η ινσουλίνη, η βενζίνη και το χαρτί υγείας επίσης, ενώ οι Έλληνες θα φοβούνται όλο και περισσότερο τη σύγκρουση – σκύβοντας κάθε φορά το κεφάλι« (πηγή).

Άρθρο

«Η Ελλάδα δανείζεται από τους εταίρους της, χωρίς τα χρήματα να φτάνουν ποτέ στη χώρα», σύμφωνα με μεγάλη γερμανική εφημερίδα (SZ). Για παράδειγμα, κάτω από την εγγραφή «πληρωμές προς την ελληνική Δημοκρατία» του προϋπολογισμού του 2015 της Γερμανίας, εμφανίζονται 412 εκ. € – τα οποία δεν κατέληξαν στα ταμεία της Ελλάδας κατά την εφημερίδα.

Η ανάπτυξη της καταστροφής

Του Περικλή Κοροβέση
Στη δεκαετία του 1980 ο ανεπτυγμένος κόσμος μάθαινε έκπληκτος για ένα άγνωστο κράτος, το νησί Ναούρου, με προκλητικό πλούτο, συγκρίσιμο μόνο με το σημερινό Ντουμπάι.
Υπερπολυτελή αυτοκίνητα, ο αρχηγός της αστυνομίας είχε μια Λαμποργκίνι, μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού, ιδιόκτητα ελικόπτερα για ρομαντικές βόλτες και άφθονα ταχύπλοα και γιοτ.
Το νησί αυτό είχε ονομαστεί από τους Ευρωπαίους επισκέπτες του «Νησί της Ευτυχίας», γιατί ήταν ένας πραγματικός παράδεισος, πριν βέβαια από την ανάπτυξή του.
Μια τροπική όαση με κοκοφοίνικες και πλούσια παραγωγή σε μπανάνες, μάνγκο και άλλα τροπικά φρούτα.
Η γη ήταν εξαιρετικά γόνιμη και απέδιδε πλούσιες σοδειές. Το νησί είχε πλήρη αυτάρκεια. Αφθονο ήταν το κυνήγι και το ψάρεμα.

Το ημερολόγιο της πολιτικής παραφροσύνης για συριζαίους & για νεοδημοκράτες


Ανάρτηση από: https://jodi.graphics

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Όλοι μαζί μπορούνε...


Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Ε, όχι, όλοι μαζί δεν μπορούμε!

Του Χρήστου Κάτσικα

«Εγώ 'μαι η Τέχνη των Τεχνώ,
(Θεός και Πατρίδα το ψαχνό!)
που τραγουδάω αυτό που ζέχνει
γιατί είμαι των τεχνών η τέχνη

Με τη Θρησκεία και την Πατρίδα
την ίδια απλώνουμεν αρίδα,
τον ίδιον έχουμε σκοπό.
Κερνούμε το λαό χασίσι,
όνειρα, ψέματα και μίση —
δε ντρέπονται για να ντραπώ.»
(Κ. Βάρναλης)
Μεγάλη, λοιπόν, η συναυλία του ΣΚΑΙ και της ΜΚΟ του «Όλοι Μαζί Μπορούμε» στο Καλλιμάρμαρο.
Με είσοδο 6€, 8€ και 12€ με σκοπό, σύμφωνα με όσα μεταδίδει το φιλάνθρωπο κανάλι, την ανακούφιση των αναξιοπαθούντων με τρόφιμα: «Τουλάχιστον 60.000 θεατές έδωσαν το "παρών" προσφέροντας στην είσοδο του σταδίου τουλάχιστον 20 τόνους τροφίμων για τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη, αποδεικνύοντας έτσι τη δύναμη της προσφοράς προς τον συνάνθρωπο», επισημαίνεται.

Αχ! Πόσο εύκολα «παίρνουν την αλήθεια μας και μας την κάνουν λιώμα»!
Πόσο εύκολα τραγουδούν τα τραγούδια που κάποτε μας κυνηγούσαν όταν τα τραγουδούσαμε, που ήταν παράνομα ή «ακάλεστα» στις σχολικές γιορτές;
«Όλοι μαζί μπορούμε», λοιπόν, από το κανάλι που όλη μέρα προπαγανδίζει την ευλογία των μνημονίων ώστε να μην έχει κανείς σταθερή δουλειά, δικαιώματα, παιδεία, υγεία.

Η εργατική τάξη θα εκπροσωπηθεί από τον εργοδότη της;

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Κάτι η κουβέντα που άνοιξε χάρη στο προχτεσινό κείμενο για την Κύπρο, κάτι που δεν μπορώ να καταπιώ με τίποτε αυτόν τον Μάικ Σπανό που υποστηρίζει το ΑΚΕΛ για πρόεδρο στις προσεχείς προεδρικές εκλογές και κάτι που η φούρια της δουλειάς με πιέζει από παντού, θυμήθηκα ένα άρθρο που διάβασα πρόσφατα στο κυπριακό ιστότοπο "Αγκάρρα". Το αναδημοσιεύω με μερικές ανώδυνες επεμβάσεις στην δομή και την ορθογραφία του. Σημειώστε ότι ο αρθρογράφος αναφέρεται στο ΑΚΕΛ όχι ως κομμουνιστικό κόμμα αλλά ως "αριστερά" (τα εισαγωγικά δικά του):]


"Τα κράτη δεν ασχολούνται πλέον με την διοίκηση και αφοσιώνονται στην αστυνόμευση. Οι πρόεδροι μετατρέπονται σε διαχειριστές ξένων εταιριών. Οι υπουργοί οικονομικών είναι καλοί διερμηνείς. Οι βιομήχανοι μετατρέπονται σε εισαγωγείς. Οι πολλοί εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από τα περισσεύματα των λίγων. Οι εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους. Οι αγρότες χάνουν την γη τους. Τα παιδιά χάνουν την παιδική τους ηλικία. Οι νέοι χάνουν την επιθυμία να πιστεύουν. Οι ηλικιωμένοι χάνουν την σύνταξή τους. “Η ζωή είναι λαχείο”, ισχυρίζονται όσοι κερδίζουν"  (Eduardo Galeano).

Ατομικά δικαιώματα εναντίον συλλογικών δικαιωμάτων

Του Σάββα Σαββίδη

ΣΕ ΜΑΡΜΑΡΕΝΙΑ ΑΛΩΝΙΑ

Καθώς βρισκόμουν για την τελευταία μου εξεταστική στη Θεσσαλονίκη (ελπίζω να είναι η τελευταία), έγινα μάρτυρας, κατά την άποψή μου πάντα, της πιο ατομικιστικής και εγωιστικής διεκδίκησης «δικαιωμάτων» που υφίσταται στους κόλπους του τάχα προοδευτικού κινήματος. Του κινήματος «GAY PRIDE». Ξεκαθαρίζω, για να μην παρεξηγηθώ, ότι το πρόβλημά μου δεν είναι η ομοφυλοφιλία.

Στο διά ταύτα. Πολλοί από όσους συμμετέχουν και υποστηρίζουν αυτού του είδους τα κινήματα συνήθως θεωρούν τους εαυτούς τους ως υπερασπιστές δικαιωμάτων απέναντι στον σωβινισμό και την πατριαρχία. Η λανθασμένη αυτή αντίληψη πηγάζει από πολύ βαθιά. Κατά την άποψή μου, έχει να κάνει με την ιδεολογία που παράγουν οι υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης, είτε προέρχονται από τα δεξιά είτε από τα αριστερά. Και εξηγούμαι. Οι σημερινοί υποστηρικτές του οικονομικού φιλελευθερισμού, για να μπορέσουν να περάσουν τα σχέδια και τις αντιλήψεις τους στις εκάστοτε κοινωνίες, χρειάζονται τη βοήθεια του πολιτισμικού φιλελευθερισμού. Έτσι αναθέτουν αυτήν τη δουλειά σε ένα μεγάλο μέρος της Αριστεράς και του αντεθνικού μπλοκ, που έχει ως αφήγημά του το σύνθημα «κάτω τα έθνη και οι πατρίδες, ζήτω ο μηδενισμός των πάντων». Αυτή η αντίληψη, αναπόφευκτα, έχει ως στόχο την ισοπέδωση όλων των συλλογικών ταυτοτήτων, είτε εθνικών είτε θρησκευτικών είτε γλωσσικών είτε κοινωνικών, που είναι οι μόνες που μπορούν να σταθούν απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, και στη θέση τους βάζουν ατομικά και ιδιωτικά ζητήματα, όπως η σεξουαλική επιλογή. Λες και το τι κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του πρέπει να γίνει σώνει και καλά δημόσιο ζήτημα, να είναι το επίκεντρο της δημόσιας ζωής και, το χειρότερο απ’ όλα, να κρίνονται οι δημοκρατικές ευαισθησίες των ανθρώπων με το αν στηρίζουν ή όχι τον τρόπο έκφρασης αυτών των «pride».

…μνημόνιο το σἐρνει


Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr