Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Και τις ψυχές τους θα πουλήσουν. Πόρνες κι αυτές.

Πριν λίγα χρόνια, μια κυρία από την πρώην Σοβιετική Ένωση, ήρθε στο γραφείο για προσωπική της υπόθεση. Ακριβής στο ραντεβού και ευγενική, αλλά ιδιαίτερα αγχωμένη και διστακτική. Αφού συστήθηκε … μου ζήτησε συγγνώμη! 
Αιφνιδιάστηκα και πριν ρωτήσω γιατί, μου είπε με τα σπαστά ελληνικά της ότι «δουλεύει σε μπουρδέλο»(!) και ξαναζήτησε συγγνώμη! 
Επειδή δεν έχω υπάρξει άγιος στη ζωή μου και πάντοτε σεβόμουν όσους «η ζωή πέταξε στου δρόμου την άκρη» (κατά τον στίχο τού Λευτέρη Παπαδόπουλου), της είπα ότι δεν πρέπει, γι’ αυτόν τον λόγο, να ζητάει συγγνώμη από κανέναν και πολύ περισσότερο από εμένα. 
Η γυναίκα αυτή, τα λίγα λεπτά που παρέμεινε στο γραφείο (δεν χρειαζόταν παρά μια απλή διεκπεραίωση εγγράφων) δεν σταμάτησε, παρά τη συμβουλή μου, να ζητάει συγγνώμη. 

Ήταν φανερό. Ντρεπόταν! 

Ντρεπόταν η ιερόδουλη! Ντρεπόταν η πόρνη που πουλούσε το κορμί της! 

Είναι, ξέρετε, σημείο υγείας η ντροπή. Σημείο υγιούς συνείδησης και εργαλείο σωτηρίας της ψυχής. Μόνο που κανείς δεν την χάνει για να την βρει κάποιος άλλος. Στις άρρωστες ψυχές, στις πωρωμένες, δεν υπάρχει. 

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Μα για τις πόρνες! 

Όχι αυτές της οδού Αχαρνών, ούτε αυτές της οδού Φυλής. Γι' αυτές της τηλεόρασης! 

Απορρίφθηκε η αίτηση αναστολής της Ηριάννας & του Περικλή


Ανάρτηση από: Jo Di

Συντριπτική νίκη του Τσαβισμού στη Μπολιβαριανή Δημοκρατία!

Του Νίκου Κλειτσίκα

Ξημέρωσε μια νέα ελπιδοφόρα ημέρα για τη Μπολιβαριανή Δημοκρατία, για ολόκληρη τη Λατινική Αμερική και τις δυνάμεις που αγωνίζονται εναντίον του ιμπεριαλισμού σ' ολόκληρο τον πλανήτη.
Συντριπτική εκλογική νίκη του Σοσιαλιστικού Κόμματος και των κομμάτων που σχηματίζουν το μέτωπο του Τσαβισμού στη Βενεζουέλα: Μεγάλο Πατριωτικό Μέτωπο.
Που να βρίσκονται τώρα άραγε όλα τα ΜΜΕ κι η δημοσιογραφική πορνεία που στήριζαν το πραξικόπημα των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα;
Που να βρίσκονται οι πολιτικοί της δύσης που ως "φιλάνθρωποι" είχαν επικαλεστεί την "πείνα" του λαού της Βενεζουέλας και τη "βία του καθεστώτος"; 1.455 τραυματισμένοι από την "εξέγερση" της αστικής τάξης στη Βενεζουέλα, εκ των οποίων το 71,27% αστυνομικοί, στρατιωτικοί του "καθεστώτος".

Ο εκφυλισμός της πολιτικής

Περί αλλαγής φύλου αλλά όχι αλλαγής κατάστασης…

Με εξαιρετική προχειρότητα και ελαφρότητα προωθείται η εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με όσα ισχύουν στις κυριότερες χώρες της Ε.Ε. σχετικά με τα διεμφυλικά άτομα. Με δύο μόνο προϋποθέσεις, να έχει συμπληρωθεί το 15ο έτος της ηλικίας και να μην είναι έγγαμο το άτομο, χωρίς κανένα άλλο προαπαιτούμενο ή στήριξη, με μια απλή αίτηση γίνεται η αλλαγή του φύλου.
Ο χειρισμός του όλου θέματος, δεν μοιάζει να είναι η προστασία ενός έστω μικρού τμήματος του πληθυσμού που έχει κάποια ιδιαιτερότητα λόγω γονιδιακών κοινωνικών ή ψυχολογικών παραγόντων, γίνεται με αυθαίρετη γενίκευση και προσπάθεια να καταστεί ως βασικό θέμα της πολιτικής ατζέντας με το οποίο η κυβέρνηση θα πάρει εύσημα «προοδευτικότητας», απομονώνοντας τις συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις.
Πίσω από τον φτηνιάρικο και πολιτικάντικο χειρισμό του θέματος (αγοραπωλησία άρθρων για να ψηφίσουν και οι ΑΝΕΛ έστω επί της αρχής το νομοσχέδιο) υπάρχει η προσπάθεια διοχέτευσης της ιδεολογίας του «αυτοπροσδιορισμού» με βάση το πώς νοιώθει ένα άτομο, έξω, πάνω και πιθανά σε αδιαφορία προς τις κοινωνικές και βιολογικές προϋποθέσεις.

H ευτολμία των βρικολάκων

Του Χρήστου Γιανναρά

​​πάρχουν ανιδιοτελείς εκσυγχρονιστές, χωρίς άλλο. Mε ειλικρινές ενδιαφέρον να αντιπαλαίψουν την καθυστέρηση, την αναχρονιστική γραφειοκρατία, την ατολμία για μεταρρυθμίσεις. Θέλουν, για το καλό όλων, μια κοινωνία «ανοιχτή», αυτοθεσμιζόμενη, με ευέλικτους θεσμούς και συνεχή μεταρρυθμιστική ετοιμότητα για την πρόσληψη του καινούργιου, την προσαρμογή στις συνεχώς νέες συνθήκες, ανάγκες, στοχεύσεις.
Yπάρχουν σίγουρα και οι φτηνιάρικες απομιμήσεις: εκσυγχρονιστές με κίνητρο μόνο την ιδιοτέλεια. Eγνοια τους είναι να φαίνονται «μοδέρνοι», να τρέχουν πίσω από το επικαιρικό που γυαλίζει, να αντλούν σπουδαιοφάνεια από τη μίμηση του απλώς εντυπωσιακού.
Yπάρχουν και τα δύο είδη εκσυγχρονιστών, σκόρπια σε ολόκληρο (σχεδόν) το φάσμα του ελλαδικού κομματικού κατεστημένου. Kαι αυτονόητο αίτημα πολλών, φαντάζομαι, Eλλήνων είναι: να μπορούσαν οι ανιδιοτελείς εκσυγχρονιστές, από οποιοδήποτε κόμμα, να συνενωθούν σε ένα καινούργιο σχήμα. Nα συγκροτήσουν αυστηρά μεθοδική πρόταση πολύ συγκεκριμένων θεσμικών μεταρρυθμίσεων και να ζητήσουν την ψήφο του λαού, προκειμένου να τολμηθεί (στην πράξη επιτέλους, όχι στα λόγια) «επανίδρυση του κράτους».

Παθητικός...


Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Το βραβείο


Ανάρτηση από: http://tsiolakis.blogspot.gr

Το αποτύπωμα του κυνισμού

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Θυμάστε τη διαφήμιση «πω πω πω όνειρο είναι, μην με ξυπνάτε»; Κάπως έτσι βιώνουμε εικόνες και λέξεις που μας βομβαρδίζουν. Μάθαμε, μόλις την τελευταία εβδομάδα, τη «φυλομετάβαση», είδαμε τον Τσίπρα να πετά με F16 στο Αιγαίο, πετάνε στα ύψη και οι επενδύσεις, η οικονομία, η ανάπτυξη, αφήνοντας πίσω μνημόνια και σκληρές επιτροπείες. Και τώρα ο ίδιος, η σύζυγός του (δεν γίνεται διαφορετικά) και το μισό υπουργικό συμβούλιο πάνε Ουάσιγκτον για να βγουν φωτογραφία με τον Τραμπ. Θα το ζήσουμε κι αυτό, θα μας ζαλίσουν με το ταξίδι στις ΗΠΑ και την ισχυροποίησή μας ως χώρας. Αφήστε που έρχεται και το μέρισμα!
Έρχεται βέβαια και η τρίτη αξιολόγηση, τα 95 προαπαιτούμενα, ο προϋπολογισμός, η γιγάντωση της μερικής απασχόλησης, οι φόροι, ο χειμώνας, το πετρέλαιο και οι μειώσεις στο επίδομά του, νέα κύματα προσφύγων στα νησιά, κι όλα εκείνα που καθιστούν την επιβίωση έναν αγώνα δίχως τέλος και ανάπαυλα. Κάθε λαϊκό νοικοκυριό έχει στο σπίτι του την ανεργία και μία σοβαρή αρρώστια, έχει χρέη και απόγνωση.

Άρθρον Προφητικόν και Μίζερον για την χαμένη τιμή του πολιτικού μας κόσμου...

Του Κώστα Μαντατοφόρου

 Και "πριν ή δις φθινόπωρον φωνήσαι", άρχισε η περίοδος των προαπαιτούμενων.
     Όχι πετούμενα. Προαπαιτούμενα.
     Απ' αυτά που οι τοκογλύφοι, ΔΝΤ και τράπεζεςβγαίνουν στο κυνήγι ντυμένοι με την στολή παραλλαγής που τους εμφανίζει σαν ανθρώπους,
     ..για να τουφεκίσουν κοινωνίες, λαούς κι ανθρώπους.

     Ήδη οι προειδοποιητικές και αναγνωριστικές βολές άρχισαν.
     Κάτι το ΔΝΤ δεν προβλέπει λέει να πιάσουμε τον
στόχο για "πλεόνασμα" το 2018,
     ..κάτι μαύρες τρύπες λέει βλέπει, κάτι πρόσθετα μέτρα λέει "ίσως" χρειαστούν,
     ..κάτι μας ζώνουν τα μαύρα φίδια εμάς.

     Δεν μένουν λέει πολλά, καμιά ογδονταριά μόνο προαπαιτουμενάκια, μεταξύ των οποίων δεσπόζουν η απελευθέρωση και επίσπευση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών,
     ..η κατάργηση κάθε είδους δόσης και διευκόλυνσης πληρωμών προς το δημόσιο,
     ..η ενεργοποίηση ήδη ψηφισμένων νόμων ("κόφτες" κλπ, και γι αυτό θα ισχυρίζονται ότι δεν θάναι "νέα" μέτρα, αλλά παλιά),
     ..καθώς και η...επανεξέταση, αθώωση και παύση δίωξης του εγκληματία-απατεώνα-προδότη πρώην πρόεδρου της ΕΛΣΤΑΤ με τα ψευδή στοιχεία του οποίου δικαιολογήθηκε η έναρξη της μνημονιακής καταστροφής της Ελλάδας.
     ( Αυτό ακριβώς το τελευταίο δείχνει τί στ' αλήθεια εξυφαίνεται στην χώρα μας και στην Ευρώπη ολόκληρη, και πώς η παγκοσμιοποίηση-δικτατορία σκοπεύει να συμπεριφερθεί στους λαούς, παρέχοντας στους δολοφόνους-τσιράκια της απόλυτη ασυδοσία και ατιμωρησία. )

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

«Αλλαγή»…


Ανάρτηση από: https://georgopalis.com

To τέλος της ιστορικής Αριστεράς

Του Γιώργου Καραμπελιά από το Άρδην τ. 103 (Φεβρουάριος 2016) 
Στις 3 Οκτωβρίου 2015 σε συγκέντρωση της Κίνησης Πολιτών «Άρδην» στη Θεσσαλονίκη, ο Γιώργος Καραμπελιάς, αμέσως μετά τη νέα «νίκη» του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, επιχείρησε να διερευνήσει ορισμένα ζητήματα «βάθους», σχετικά με την άνοδο και τη διαφαινόμενη ήδη πτώση της κυβερνώσας Αριστεράς. Επειδή η συζήτηση έθιξε ζητήματα ευρύτερης σημασίας, την παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένη.

Στο βιβλίο μου, Έξι μήνες που συγκλόνισαν την Ελλάδα, ασχολούμαι με τις πολιτικές εξελίξεις τις συνδεδεμένες με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Θα επιθυμούσα όμως να εμβαθύνουμε τον προβληματισμό μας για τα ζητήματα που ανέδειξε η άνοδος και η πτώση της ιστορικής Αριστεράς (πτώση η οποία έχει ήδη συντελεστεί ιδεολογικοπολιτικά, και είναι απλώς ζήτημα χρόνου η επικύρωσή της από τα γεγονότα).

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Αιώνιοι αθώοι

Του Προκόπη Μπίχτα

Όσον αφορά στα τελευταία γεγονότα της Καταλωνίας, δημιουργεί έκπληξη το γεγονός ότι εξεπλάγησαν κι έπεσαν πάλι από τα σύννεφα πολλοί, ανάμεσα στους οποίους, δυστυχώς, βρίσκονται και σοβαροί άνθρωποι.

Όμως σήμερα, ύστερα από τα διδάγματα των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα, των «πολύχρωμων εξεγέρσεων» και των διαφόρων «ανοίξεων» σε πολλά μέρη του κόσμου, δεν υπάρχουν δικαιολογίες, παρά μόνο εθελούσια τύφλωση.

Θα έπρεπε να έχουν αναρωτηθεί πολλοί ποιοι εξυπηρετούνται στ’ αλήθεια από την «ανεξαρτητοποίηση» της Καταλωνίας, αντί να την παρουσιάζουν σαν πρόταγμα του λαού της.
Θα έπρεπε να έχουν αναρωτηθεί πολλοί γιατί στο δημοψήφισμα πήρε μέρος μόνο το 40% των Καταλανών και θα έπρεπε να δοθεί προσοχή στο από ποιά τάξη και ποιά στρώματα προήλθαν οι ψηφοφόροι, στην μεγάλη τους πλειοψηφία. Θα έπρεπε να έχουν παρατηρήσει πολλοί τον πόλεμο ΗΠΑ - Γερμανίας για την κυριαρχία στην Ευρώπη.

Θα έπρεπε να ληφθεί υπ’ όψη ότι κανένας από τους απατεώνες ηγέτες της Καταλωνικής εξέγερσης δεν έβαλε το ζήτημα της απαλλαγής ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ του ισπανικού λαού από τις πολιτικές της λιτότητας που τον έχουν γονατίσει.

Αδίστακτοι...


Το Δικαίωμα Αυτοδιάθεσης των Πακιστανών στην Αγγλία και η Διχοτόμηση της Κύπρου

Διχασμένη βρήκε την Ισπανία η επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Καταλονίας. EPA/ALBERTO ESTEVEZ

Του Αντώνη Κ. Σιβιτανίδη

Έχουμε πρόσφατα γίνει μάρτυρες περιπτώσεων εθνικών μειονοτήτων εντός κρατών, των οποίων το δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή τους αρνείται πεισματικώς. Πρόσφατο παράδειγμα η περίπτωση της Καταλονίας, στην οποία το ισπανικό κράτος μέχρι και το δικαίωμα στο να διενεργήσει δημοψήφισμα έχει αρνηθεί. Εντύπωση προκαλεί ότι η διεθνής κοινότητα καταδικάζει μεν τη χρήση βίας από την ισπανική Αστυνομία, αλλά στέκεται αλληλέγγυα με το ισπανικό κράτος στο θέμα της ανεξαρτησίας της Καταλονίας. Αυτό πηγάζει από την Αρχή της Αυτοδιάθεσης των Κρατών και Λαών, όπως ερμηνεύεται στον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ.
Το δικαίωμα αυτό ανήκει σε λαούς οι οποίοι στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν κάτω από καθεστώς Αποικιοκρατίας. Από την άλλη απορρίπτει κάθε δικαίωμα απόσχισης από κυρίαρχο κράτος και καταδικάζει κάθε ενέργεια που αποσκοπεί σε μερική ή ολική διάσπαση της εθνικής ενότητας και εδαφικής ακεραιότητας οποιουδήποτε κράτους. Για καλή μας τύχη το τέλος του Β’ Π.Π. μας βρήκε αγγλική αποικία, ενώ τους Καταλανούς εθνική μειονότητα εντός του κυρίαρχου κράτους της Ισπανίας. Συχνά γίνονται παραλληλισμοί με τον δικό μας αγώνα για αυτοδιάθεση, τον οποίο συνεχίζουμε μέχρι και σήμερα για «Αδέσμευτη Αυτοδιάθεση», και όχι τη «Δεσμευμένη Ανεξαρτησία» που μας επέβαλαν οι μεγάλοι το 1960. 

Ρόμπες ξεκούμπωτες

Σάκης Παπαδόπουλος βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ: «Δεν ανταποκρίνεται στα σημερινά δεδομένα το "φονιάδες των λαών Αμερικάνοι" γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί φονιάδες που έχουν αντικαταστήσει αυτό το σύνθημα. Η φονταμενταλιστική τρομοκρατία έχει προκαλέσει ισάριθμους φόνους».

Χωρίς λόγια αλλά με πολύ θλίψη

Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Δημοσιογράφοι: Οι σύγχρονες πυροβολαρχίες των μαφιόζων του χρήματος…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Σήμερα που τα ΜΜΕ εκπληρώνουν το ρόλο των τανκς του προπαγανδιστικού ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ του 4ου Ράιχ (της πλανητικής εξουσίας), αποτελούν και ένα αλάθευτο πολιτικό κριτήριο, μια έξοχη Λυδία Λίθος, των απόψεων και πράξεων της εξουσίας. Είναι πραγματικά πρωτοφανές να μην υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δημοσιογράφος που να έχει ταχθεί ΑΝΟΙΚΤΑ εναντίον του κυβερνητικού νομικού εκτρώματος που ουσιαστικά ισοπεδώνει και καταργεί τη βιολογική ΦΥΣΗ, αλλά και την ΙΣΤΟΡΙΚΗ, κοινωνική και πολιτισμική ΥΠΟΣΤΑΣΗ των ανθρωπίνων σχέσεων…

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ: ΟΛΑ τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι τους (πόρνες κυριολεκτικά), σκούζουν υπέρ του «χωρισμού των φύλων» με ιαχές και γελοία «επιχειρήματα» τα οποία έχουν κατασκευαστεί στις προπαγανδιστικές βιομηχανίες των ΥΠΕΡ-εθνικών χρηματιστηριακών ελίτ, τύπου Σόρος και CIA… 

Δεν σκούζουν μόνο σαν ελεεινά δουλικά των αφεντικών τους.Αλλά ξεχύνονται, σαν σκυλιά λυσσασμένα, να κατασπαράξουν οποιονδήποτε έχει την τόλμη να διαφοροποιηθεί από τη ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΗ ΟΜΟΦΩΝΙΑ του καθεστώτος… 

Την ακούμε γενικά

Ανάρτηση από: http://www.skitso.biz

Η φιλανθρωπία ενώνει τους δούκες

Ως γνωστόν το in.gr ανήκει πλέον στον κύριο Μαρινάκη. 
Ως γνωστόν ο κύριος Μαρινάκης είναι Ολυμπιακός. Αν και αυτό δεν τον εμποδίζει να κάνει μεγάλες χρηματικές δωρεές στο Βαρδινογιαννέικο και να απολαμβάνει το ανάλογο λιβανιστήρι από το Star Channel. 

Ως γνωστόν 
ο κύριος Μαρινάκης είναι «δεξιός» και «αντιπολιτευόμενος». Έτσι τουλάχιστον φαίνεται από τις παρέες του και τα έντυπα που εκδίδει. 

Για δείτε λοιπόν πρωτοσέλιδο του «δεξιού» και «αντιπολιτευόμενου» κυρίου Μαρινάκη. 

Τά Πρασσεινάλογα!...

Του Στάθη

Κάθε κατάσταση πραγμάτων έχει την παθολογία της. Η λογική και το κοινό περί το συνυπάρχειν αίσθημα υπαγορεύουν την κατά το δυνατόν θεραπεία των παθολογιών, χάριν της κατά το δυνατόν επίσης, ευρυθμίας των κοινωνιών. Αντιθέτως η πολιτική έτσι όπως ασκείται (χάριν ταξικών προτεραιοτήτων) αξιοποιεί τις παθολογίες για να μανιπουλάρει, να χειραγωγήσει, τις καταστάσεις πραγμάτων που τις περιέχουν.

Λόγου χάριν οι πλειστηριασμοί. Σε αυτήν την κατάσταση πραγμάτων παθολογία είναι οι κακοπληρωτές, αυτοί που έχουν χρήματα αλλά δεν εξυπηρετούν τις υποχρεώσεις τους. Αντί λοιπόν οι τύποι αυτοί να εντοπισθούν και να κρεμασθούν στα μανταλάκια χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για να φάνε οι ενδιαφερόμενοι του φτωχού το αρνί – το σπιτάκι του.

Η ταύτιση «ξερών» και «χλωρών», η γενίκευση της παθολογίας σε θεσμική πρακτική της πολιτείας, οδηγεί σε μια απανθρωπιά περιωπής, στην οποία όμως πρέπει να εθιστεί η κοινωνία. Βεβαίως, υπό το σύστημα που κυβερνώνται οι κοινωνίες, δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς (παρά εν τέλει ο λύκος να φάει το αρνί), όμως οι κατ’ αρχήν έστω αντιδράσεις στο άδικο πρέπει να ξεριζώνονται εγκαίρως, ώστε ο εθισμός να επελαύνει «στο τέλος της ημέρας» (καθώς λένε οι φίλοι μας οι Αγγλοσάξονες) χαυνωτικός, καναπεδάτος, αναπόφευκτος. 

Η ένταση Μαδρίτης - Καταλονίας μεταφέρεται στο Clasico με ¨θύμα¨ τη Μπαρτσελόνα (video)

Της Ευτυχίας Μιλέτση

Ο ποδοσφαιρικός κόσμος δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχος στις πολιτικές αναταραχές που εκτυλίσσονται στην Ισπανία με αφορμή το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, διαδικασία που σημαδεύτηκε από την έντονη βία που χρησιμοποίησαν οι αστυνομικές δυνάμεις της Μαδρίτης.

Ο αγώνας της Μπαρτσελόνα με την Λας Πάλμας την 1
η Οκτωβρίου πέρασε από σαράντα κύματα έως ότου διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών και ο Ζεράρ Πικέ, παίκτης που έχει ταχθεί υπέρ του δημοψηφίσματος, ήρθε αντιμέτωπος με την οργή ισπανών φιλάθλων που τον αποδοκίμασαν στις προπονήσεις της εθνικής ομάδας.
Υπάρχει, όμως, και η θετική πλευρά του νομίσματος: η όλη κατάσταση αφήνει περιθώρια για χιούμορ.   
Το γαλλικό τηλεοπτικό δίκτυο Canal Plus εμπνεύστηκε από την κόντρα Μαδρίτης – Καταλονίας και μετέφερε την ένταση σε ένα Clasico, τον αγώνα μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπαρτσελόνα. 
Δημιούργησε ένα χιουμοριστικό βίντεο, που κάνει τον γύρο του διαδικτύου, στο οποίο πρωταγωνιστικό ρόλο στο γήπεδο δεν έχουν τα αστέρια των δύο ομάδων, αλλά… οι δυνάμεις ασφαλείας που λειτουργούν ως… δωδέκατος παίκτης της Ρεάλ, ίσως και κάτι παραπάνω.

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Αλλαγή φύλου... Τι προβλέπει και τι αγνοεί - Προβληματισμοί και ενστάσεις από επιστημονικές ενώσεις...

Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε κάποιος νόμος σχετικά με τη διαδικασία αλλαγής του φύλου στα νομικά έγγραφα (ληξιαρχική πράξη γέννησης, δελτίο ταυτότητας, διαβατήριο, πτυχίο κ.ά.) ενός ατόμου, μόνο αποφάσεις δικαστηρίων (Ειρηνοδικείων). Με βάση τις πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις (12), η έγκριση της αίτησης του ατόμου συνοδευόταν από μια σειρά ιατρικές εξετάσεις, γνωματεύσεις, ιατρικές πράξεις (επεμβάσεις μαστεκτομής, ορμονοθεραπεία) που αφορούσαν τη σωματική και ψυχική υγεία του ατόμου, αλλά και από τις δηλώσεις του οικογενειακού περιβάλλοντος του αιτούντος. Δεν θεωρήθηκε απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση αλλαγής των γεννητικών οργάνων, καθώς αντιβαίνει με τα ανθρώπινα δικαιώματα, αποτελεί στείρωση. Με βάση αυτές τις προϋποθέσεις έκρινε το δικαστήριο την αίτηση. Η πλειοψηφία των χωρών (41 χώρες) έχουν νομοθετικές ρυθμίσεις στην παραπάνω λογική, με εξαίρεση τη Μάλτα, την Ιρλανδία, τη Δανία και την Αργεντινή που αρκεί μια αίτηση του ατόμου σε δικαστική ή διοικητική αρχή, χωρίς καμιά άλλη προϋπόθεση. Από χώρα σε χώρα, βέβαια, υπάρχουν διαφοροποιήσεις σε σχέση με τα ηλικιακά όρια.

Θ´αλλάξω και γω φύλο!


Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Πως οι Δισεκατομμυριούχοι Γίνονται Δισεκατομμυριούχοι

Του Τζέημς Πέτρας
Μετάφραση από τα Αγγλικά: Φωτεινή Μαστρογιάννη

Η Αμερική έχει τις μεγαλύτερες ανισότητες, το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας, τις μεγαλύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις στα χαμηλά εισοδήματα και τις μεγαλύτερες δημόσιες επιδοτήσεις για τραπεζίτες και δισεκατομμυριούχους από κάθε άλλη  αναπτυγμένη καπιταλιστική χώρα.

Σε αυτό το δοκίμιο θα συζητήσουμε τις κοινωνικοοικονομικές ρίζες των ανισοτήτων και τη σχέση ανάμεσα στη συγκέντρωση του πλούτου και την καθοδική κινητικότητα των μισθωτών εργαζόμενων και της εργατικής τάξης.

Μια από τις πιο πιθανές πηγές πλούτου των δισεκατομμυριούχων είναι η φοροδιαφυγή σε όλες τις μορφές.

Σε αντίθεση με την προπαγάνδα του οικονομικού τύπου, το  67% - 72% των εταιρειών είχαν μηδενικές φορολογικές υποχρεώσεις ενώ οι εργαζόμενοι τους πλήρωναν μεταξύ 25 και 30% σε φόρους. Μόνο το 14% των επιχειρήσεων κατέβαλλε κάποιο φόρο.

Ο άπαιχτος Αρκάς... τους ξεβρακώνει!


Ανάρτηση από:http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Βαστάτε Τούρκοι τ΄άλογα

Της Τάνιας Ζωγράφου

Δεν μας έφταναν τα βάσανά μας, μάς ήρθε και ο Ντάισελμπλουμ.
Το κανίς του Σόιμπλε, αφού μαυρίστηκε μεγαλόπρεπα, στις τελευταίες εκλογές στην πατρίδα του, την Ολλανδία, και το κόμμα του έχασε τις  29 έδρες, από τις 38 που είχε στην προηγούμενη βουλή και ο ίδιος δε βγήκε καν βουλευτής, ενδιαφέρεται σήμερα για τη συνέχιση της χρυσοφόρας «καριέρας» του. Η θητεία του κ. Ντάισελμπλουμ, στο πόστο του μνημονιακού μακελάρη,  ολοκληρώνεται στο τέλος του 2017. Τώρα πήρε τις ρούγες και αναζητά υποστηριχτές προκειμένου να καταφέρει να βρεθεί σε κάποιο ευρωπαϊκό πόστο και μετά την ολοκλήρωση της θητείας του. Αν δεν καταφέρει να βρει πόστο, θα δίνει διαλέξεις αξίας 4.000 δολ, όπως τόσοι άλλοι πρώην.
Και τι δεν είπε σε συνέντευξη που έδωσε στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και δημοσιεύτηκε την πρώτη του Οκτώβρη. Πρώτα απέδωσε τα αναλογούντα εύσημα για τη βρώμικη δουλειά του Τσίπρα: «Θαυμάζω τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος απέδειξε ότι είναι ένας επιτυχημένος πολιτικός, ικανός να καθοδηγήσει τη χώρα του στο δρόμο της σταθερότητας. Αυτό είναι κρίσιμο. Δεν χρειάζεται να συμφωνώ με κάθε του πολιτική πρωτοβουλία και άποψη». Φυσικά και δε χρειάζεται. Αρκεί που ο Τσίπρας συμφωνεί και εφαρμόζει τις πρωτοβουλίες του Ντάισελμπλουμ, (με το τραβάτε με κι ας κλαίω, πάντα). Μας διαβεβαίωσε δε πως τα πράγματα πάνε καλά. Γιατί; Μα γιατί «Διεθνείς επενδυτές εξετάζουν την Ελλάδα. Διεθνείς εταιρείες έρχονται να δουν τι ευκαιρίες υπάρχουν. Αυτό είναι πολύ καλό». Να το και το σαξές στόρι.         

Αλλαγή φύλου

Ανάρτηση από: http://tsiolakis.blogspot.gr

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Νομοσχέδιο για τη δυνατότητα «αλλαγής ταυτότητας φύλου» από τα 15: Άλλο ένα έγκλημα των δωσίλογων

1) Ένα τσουνάμι λαϊκής αντίδρασης αλλά και οργής του κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου στη συνεχιζόμενη λαίλαπα  της επιβολής της κουλτούρας της παγκοσμιοποίησης , κυρίως από την «αριστερή» κυβέρνηση των δοσίλογων, ξεκίνησε αυτή τη φορά εξαιτίας της απόπειρας εισαγωγής εγκληματικής νομοθεσίας ενάντια στις νέες γενιές, τα παιδιά, τις οικογένειές τους και τον ευρύτερο κοινωνικό ιστό. Δηλαδή μιας πανάθλιας νομοθεσίας που εμπνέουν τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας, που «επιτρέπει» με συνοπτικές διαδικασίες την (εγχειρητική μάλιστα) αλλαγή φύλου σε άτομα ακόμα και 15 ετών. (!)
2)  Έτσι, αποδείχνεται πέραν πάσης πλέον αμφιβολίας ότι το (οργανωμένο από τις πιο επιθετικές στην προπαγάνδα της παγκοσμιοποίησης ΜΚΟ, όπως η χρηματοδοτούμενη από το ίδρυμα του Σόρος, «Αντιγόνη») εγχείρημα – πείραμα της επιβολής της «Θεματικής Εβδομάδας» στα παιδιά του Γυμνασίου την περασμένη Άνοιξη δήθεν για τη σωστή σεξουαλική αγωγή τους και την κατάργηση των διακρίσεων/ρατσισμών απέναντι στους ΛΟΑΤ μαθητές δεν ήταν παρά η προλείανση του εδάφους για τη σημερινή αθλιότητα, λειτουργώντας βασικά ως προπαγάνδα για την εμπέδωση της ιδεολογίας αλλά και της κουλτούρας της παγκοσμιοποίησης (ως προς τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις κλπ) ειδικά στα παιδιά (αλλά και στους γονείς και εκπαιδευτικούς), με τη δημιουργία μιας νέας γενιάς της οποίας  σκοπός της εκκολαπτόμενης σεξουαλικής τους ζωής θα έπρεπε να είναι να αμφισβητούν το ίδιο το φύλο τους —ήδη καθιερώνεται στη Δύση ότι στις αιτήσεις θα υπάρχει πάντα πρόβλεψη πέρα από τις «συνήθεις» κατηγορίες, (άρρεν, θήλυ) αυτή και του ακαθόριστου φύλου!.

Ν. Καζαντζάκης – Καποδίστριας – “Πού ακούστει αυτός που πολεμάει για την πατρίδα να θέλει πλερωμή;”

Το πρωί της 27ης Σεπτεμβρίου 1831 με το Ιουλιανό ημερολόγιο (δηλαδή στις 9 Οκτωβρίου 1831), έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος πυροβόλησαν και μαχαίρωσαν θανάσιμα τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, καθώς πήγαινε να παρακολουθήσει την κυριακάτικη θεία λειτουργία.
Ένα πολύ ωραίο απόσπασμα από την τραγωδία του Ν. Καζαντζάκη “Καποδίστριας” είναι το παρακάτω:
Στη σκηνή ο Καποδίστριας και ένας παπάς που έχει έρθει να τον εξομολογήσει. Εκεί ο Κυβερνήτης λυγίζει:
Καποδίστριας: «Πολλά δεν έχω γέροντα να πω… λίγες χαρές, δουλειά πολλή, σεμνές ανάγκες. Λόγο βαρύ θα πω, ο Θεός ας με συγχωρνάει. Καμιά δεν πάτησα εντολή του, δεν θυμούμαι…
Ένα μονάχα βάρος νιώθω στην καρδιά μου. Κουράστηκα! Σιχάθηκα! Δεν τους θέλω τους Έλληνες! Συμφέροντα, ψευτιές, ατιμίες, προδοσίες… 

Ζητάνε ένα κομμάτι ψωμί για να μην πεθάνουν απ’ την πείνα: Μία μεγάλη, μία τεράστια ντροπή…

". Είναι πικρό να περπατάς στους δρόμους της Αθήνας, σήμερα.  Είναι θλιβερό να προσπερνάς ανθρώπους που μονίμως σε κοιτάζουν με το χέρι απλωμένο. Που μονίμως η λέξη “σε παρακαλώ” βρίσκεται στα χείλη τους.  Που μονίμως μια αγωνία είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπό τους. Είναι δύσκολο να συνηθίσει κανείς τη νέα πραγματικότητα.  Δεν συνηθίζεται. Η εικόνα αυτή μπορεί να γίνει ένα έργο τέχνης από κάποιον ταλαντούχο ζωγράφο. Αλλά όχι, δεν συνηθίζεται στην πράξη. Είναι ένα γεγονός που εξελίσσεται σαν η πιο βαθιά ρυτίδα του Ελληνισμού, που δεν θα σβήσει ποτέ .."

Του Πόλυ Κυριακού 

 Τους βλέπεις παντού. Στους δρόμους. Στα πεζοδρόμια. Στις στροφές. Στις στάσεις των λεωφορείων. Έξω απ’ τις εκκλησίες. Στα τρένα. Στις καφετερίες. Στα παγκάκια. Στα πάρκα. Μέσα κι έξω απ’ το Μετρό. Έξω απ’ το σπίτι σου. Στα φανάρια. Χειμώνα-καλοκαίρι. Τους βλέπεις. Είναι Έλληνες. Είναι μετανάστες. Είναι νόμιμοι. Είναι παράνομοι. Μικροί και μεγάλοι. Είναι ο γείτονάς σου. Είναι ο συγγενής σου. Είναι ο άνθρωπος που καταστράφηκε με τούτη την οικονομική κρίση. Είσαι εσύ. Είμαι εγώ… 
  Άλλοι ζητάνε ένα κομμάτι ψωμί για να μην πεθάνουν απ’ την πείνα. Άλλοι ζητάνε ένα ευρώ για να αγοράσουν ναρκωτικά.
 Άλλοι ζητάνε ένα ευρώ για να το δώσουν στο αφεντικό τους που παραμονεύει στη γωνία, γιατί αλλιώς δεν θα τους δώσει να φάνε το βράδυ.
 Είναι κάποιες κοπέλες που γίνονται έρμαια των νταβατζήδων για να μην τις σκοτώσουν, αν μέχρι το βράδυ δεν φέρουν εκατό ευρώ… 

Μαθητεία στη μετανάστευση

Της Ανδριανής Στράνη

Επιστρέψαμε. Αδύναμοι να κρατήσουμε για πάντα το καλοκαίρι και μελαγχολικοί όπως ο Σεπτέμβρης που κρατούσε τη ζέστη, ξεγέλασμα Αυγουστιάτικης μνήμης. Στις σχολικές αίθουσες ο απολογισμός απόχτησε βαρύνουσα σημασία. Στη μέτρηση καταλάβαμε τη διαφορά. Στις απουσίες. Σχεδόν σε κάθε τάξη κάποιος μας έλειπε. Στο δεύτερο θρανίο από αριστερά, με μάτια στο μπλε της θάλασσας ο Πάνος πέρυσι, καθόταν ήσυχος και ζωγράφιζε. Είχε μια θλίψη στο βλέμμα και ταξίδευε από καιρό... από τότε που του ανακοίνωσαν οι γονείς του το ενδεχόμενο της αναγκαστικής μετανάστευσης. Σε άλλο τμήμα η Αλίντα  είχε πιάσει παράθυρο και της άρεσε να παρατηρεί στα σύγνεφα τους περίεργους από βαμβάκι σχηματισμούς. Σα να ήθελε να κρατήσει μέσα της αυτό το κομμάτι τ ουρανού, ελπίδα και φως στην άλλη πατρίδα. Γεννημένη στην Ελλάδα, την ένοιωθε πρώτη πατρίδα, όπως έλεγε στους καθηγητές. Επιθυμούσε να μείνει για πάντα εδώ. Όταν η ανεργία έπληξε και τη δική της οικογένεια, η επιστροφή στην Αλβανία ήταν λύση ανάγκης. Κλαίει συχνά, εκμυστηρεύτηκε η μητέρα της σε φίλους και δυσκολεύεται να προσαρμοστεί. Η Αφροδίτη γέννημα θρέμμα του Πειραιά από τον προπάππου της, βρέθηκε από το Πασαλιμάνι να αγναντεύει μια άλλη χώρα, την Τουρκία, όταν ο πατέρας της με σπουδαίο βιογραφικό ανέλαβε υπεύθυνος ζωικής παραγωγής μεγάλης μονάδας στον Έβρο. Η Αναστασία ακόμα, που από το μπαλκόνι της έβλεπε την Ακρόπολη και το έλεγε πάντα με  περηφάνεια, βρέθηκε ξαφνικά σε φτιαχτό  ''παράδεισο'' των Αραβικών Εμιράτων.  Το χειρότερο αυτής της υπόθεσης είναι πως δεν έχει τέλος η μεγάλη φυγή... όσο οι πολιτικές που οδηγούν σε μνημόνια και εξαρτήσεις συνεχίζονται και η ελληνική μετανάστευση θα ακολουθεί και τώρα το ίδιο μονοπάτι των δεκαετιών `50 και `60 . Ο παρακάτω πίνακας είναι ενδεικτικός για την ελληνική μετανάστευση στην περίοδο της κρίσης.

Jean Claude Michéa – Για να τελειώνουμε με την Αριστερά\Δεξιά…

Συνέντευξη του Γάλλου φιλόσοφου Jean Claude Michéa στο περιοδικό Les Inrocks  (Ιανουάριος 2017). Δημοσίευση στα ιταλικά: Nazione Indiana
Μτφρ.: Γιώργος Κουτσαντώνης
Στο βιβλίο σας Notre ennemi, le capital (Ο εχθρός μας, το κεφάλαιο), προαναγγέλλετε μια «σκέψη με την Αριστερά κατά της Αριστεράς.» Ωστόσο, πολλοί αριστεροί διανοούμενοι εξακολουθούν να είναι αδιαπέραστοι, για να μην πω σε πλήρη αντίθεση με τα γραπτά σας. Πρόκειται για την τελική ρήξη ενός πιθανού διαλόγου;
Εάν ισχύει κάτι τέτοιο, σίγουρα δεν οφείλεται σε δικό μου σφάλμα! Προφανώς, δεν αρνούμαι να συζητήσω με κάποιον μόνο και μόνο γιατί «δεν συμφωνεί με τα γραπτά μου.» Αλλά θα πρέπει να πρόκειται για έναν γνήσιο διάλογο και όχι για μια αστυνομική έφοδο. Το πρόβλημα αυτό –που ο André Perrin το έχει δείξει έξοχα στο Scènes de la vie intellectuelle en France– είναι ότι η αρχαία κουλτούρα του διαλόγου είναι πλέον έτοιμη να δώσει οριστικά τη θέση της στον εκφοβισμό και στο κυνήγι μαγισσών. Στο εξής ένας συγγραφέας δεν κρίνεται γι’ αυτό που πραγματικά έχει γράψει (ακόμα και όταν πρόκειται για έναν μυθιστοριογράφο όπως ο Michel Houellebecq), αλλά βάσει των σκοτεινών προθέσεων που του αποδίδονται, είτε διαμέσου της «αηδιαστικά» εργαλειακής χρήσης των έργων του. Αυτές οι ανησυχητικές τάσεις -οι οποίες δείχνουν πολλά, για να παραμείνουμε εντός θέματος, για το συναίσθημα του πανικού που έχει καταβάλει τμήμα των πανεπιστημιακών και μιντιακών βαρόνων- δεν μπορεί παρά να οδηγήσουν στο να δικαιολογούνται «διανοητικά» χονδροειδέστατες παραποιήσεις καθώς και υπεραπλουστεύσεις. Και σας το λέω αυτό επειδή κάτι γνωρίζω σχετικά.

Σκυλάδικα χωρίς αναισθητικό

Του Στάθη Σταυρόπουλου

Στα σκυλάδικα η Ελλάδα σκυλοπνίγεται. Κι όταν λέμε σκυλάδικα, δεν εννοούμε τις λαμέ πίστες όπου βαλαντώνει ο νταλκάς της γκλαμουριάς, ούτε τα πτωχοπροδρομικά τους αντίγραφα, στα οποία καταναλώνουν μπόμπες τα λαϊκά προάστεια. Εννοούμε ότι σήμερα (όπως άλλωστε εδώ και πολλά χρόνια), πρώτο τραπέζι πίστα στο προτεκτοράτο η Μπούλα Λέλα (η Ελλάς καλλιτεχνικώς) γλεντοκοπάει ασύδοτος ο κατιμάς της χώρας.

Σκυλάδικο είναι η προσβλητική για κάθε πολίτη ευήθεια του κ. Καρανίκα, η θηριώδης απειλή Πολάκη, οι υλακές του κ. Γεωργιάδη, οι μπίλιες Καμμένου. Οι μπίλιες και τα ανερυθρίαστα ψέματα ενώπιον του Κοινοβουλίου λες και ο άνθρωπος ομιλούσε σε ουτιδανούς, εκπροσώπους χαχόλων.

Σκυλάδικο είναι η ταλαιπωρία (ενίοτε έως θανάτου) των καρκινοπαθών, σκυλάδικο αχόρταγων τσακαλιών είναι οι πλειστηριασμοί – είχε δίκιο ο Τσίπρας όταν έλεγε ότι «το καραβάνι περνά», περνά και οι σκύλοι το γλεντάνε.

Ανέκδοτη στην Ελλάδα επιστολή... 50 χρόνια από τη δολοφονία του Τσε!

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Η θύμηση του παρελθόντος μπορεί να είναι η απαρχή επικίνδυνων διαισθητικών γνώσεων
και η παγιωμένη κοινωνία δείχνει να φοβάται τα ανατρεπτικά περιεχόμενα της μνήμης»
 Χέρμπερτ Μαρκούζε

9 Οκτώβρη του 1967, πριν από 50 χρόνια, στην Λα Χιγκέρα, στο χωριουδάκι της Βολιβίας, η Cia με τη χούντα της χώρας δολοφονούν τον Comandante Ernesto CHE Guevara.
Πολλά έχουν γραφτεί κι ειπωθεί για Τσε.  Μια ανέκδοτη -στην Ελλάδα- επιστολή του  Italo Calvino, που γράφτηκε μόλις ο μεγάλος Ιταλός συγγραφέας έμαθε για το θάνατο του Τσε εκείνο τον Οκτώβρη και που αποσιωπήθηκε παγκοσμίως (στη "δημοκρατική" Ιταλία η επιστολή δημοσιεύτηκε μετά από 31 χρόνια, μόλις το 1998), είναι η δική μας "θύμηση του παρελθόντος" 50 χρόνια μετά για τους Ελεύθερους της Ελλάδας... Ελάχιστη συνεισφορά στη μνήμη του μεγάλου Επαναστάτη που εμπνέει ως σήμερα τα Εθνικοαπελευθερωτικά Κινήματα σ' ολόκληρο τον πλανήτη και τους λαούς που δίνουν τον αγώνα στην πρώτη γραμμή εναντίον του ιμπεριαλισμού.
Ο Italo Calvino*, ο πατριώτης ποιητής, συγγραφέας, διανοούμενος, από τους μεγαλύτερους του 20ου αιώνα, είχε γεννηθεί στην Κούβα και σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στην Ιταλία. Συνάντησε τον Τσε στην Κούβα το 1964...

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Μαθήματα...

Ανάρτηση από: https://politiki-geliografia.blogspot.gr

Κόκκινα δάνεια

Ανάρτηση από: https://georgopalis.com

Ούλρικε Μάινχοφ – Η κραυγή μου δεν θα σας ξυπνήσει. Δεν ξυπνούν ποτέ οι κάτοικοι ενός νεκροταφείου

Κανένας δεν πρόκειται να ακούσει την κραυγή μου ούτε κανένα παράπονο μου. Όλα θα γίνουν σιωπηλά, με τακτ, για να μην χαλάσει ο μακάριος ύπνος των μακάριων κατοίκων αυτού του οργανωμένου κράτους.
Κοιμήσου ήσυχα καλοζωισμένε και αποχαυνωμένε κόσμε της μεγάλης Γερμανίας. Και σεις από την υπόλοιπη Ευρώπη, οι υγιώς σκεπτόμενοι. Κοιμηθείτε ήσυχα σαν πεθαμένοι. Η κραυγή μου δεν θα σας ξυπνήσει. Δεν ξυπνούν ποτέ οι κάτοικοι ενός νεκροταφείου. Όσοι αγανακτήσουν θα ξεσηκωθούν, είμαι σίγουρη. Θα είναι εκείνοι που δουλεύουν ολημερίς, εκείνοι που τους σακατεύετε σωματικά για να μην μπορούν να σκεφτούν, όλοι οι μετανάστες: τούρκοι, ισπανοί, έλληνες, άραβες κι όλοι οι άλλοι εξαθλιωμένοι και προδομένοι της Ευρώπης και μαζί με αυτούς και οι γυναίκες που δέχτηκαν την καταπίεση, τον εξευτελισμό και την εκμετάλλευση. Όλες αυτές θα μάθουν γιατί με κρατάτε εδώ μέσα και γιατί το κράτος σας θέλει να με δολοφονήσει σα μάγισσα του μεσαίωνα. Για σας την εξουσία υπάρχουν ακόμη και σήμερα μάγισσες που πρέπει να καθηλώνονται μπροστά στους αργαλειούς, στις μηχανές, στις πρέσες, τις γραμμές παραγωγής, μέσα στο θόρυβο και τις διαταγές. Και γκάπα γκουπ πρέσα, σφυρί, τρυπάνι, κινητήρας, καζάνια, φωνές και θόρυβος. Θόρυβος, φτάνει πια με τη σιωπή, πρέσα, σφυρί, τρυπάνι, καζάνια, αέριο και θόρυβο. Το αέριο, βγαίνει αέριο, εμετός, αηδία. Η αλυσίδα της παραγωγής έχει το δικό της ρυθμό. Δεν υπάρχει πια χρόνος, μόνο ρυθμός. Ρυθμός.
Σταματήστε τις μηχανές. Ησυχία. Τι υπέροχο πράγμα η σιωπή. Ευχαριστώ δεσμοφύλακες που μου χαρίσατε αυτή την απίθανη και σπάνια απόλαυση της σιωπής. Το απόλυτο. Τι απόλαυση για όλες μου τις αισθήσεις! Σα να μοιάζει να βρίσκομαι στον παράδεισο. Δεσμοφύλακες, δικαστικοί, κομματάρχες σας αγνοώ όλους. Δεν θα μπορέσετε να με βγάλετε από εδώ μέσα τρελή εκτός κι αν με σκοτώσετε. Μα το μυαλό μου θα είναι καθαρό, θα είμαι απόλυτα υγιής κι όλοι θα ξέρουν με σιγουριά ότι εσείς είστε οι δολοφόνοι, μια κυβέρνηση ένα κράτος δολοφόνων.
Αυτά ήταν τα λόγια της Ουλρικε Μάινχοφ στην “επιστολή από τη νεκρή πτέρυγα”, όπως ονόμαζε τα λευκά κελιά, όπου την είχε φυλακίσει το γερμανικό κράτος. Αυτά τα κελιά, που στερούν από τον κρατούμενο το χρώμα, τα λογικά και την ελπίδα, δεν εφευρέθηκαν σε κάποια καθυστερημένη μουσουλμανική χώρα, αλλά στην προηγμένη Γερμανία, με τον ευρωπαικό πολιτισμό της.

Η Θανάτωση της Ιστορίας

Σχόλιο: Ο παλαίμαχος φιλελεύθερος δημοσιογράφος Τζον Πίλγκερ είναι από τις σπάνιες ρηξικέλευθες φωνές στον χώρο αυτό, του οποίου η άτεγκτη δραστηριότητα κόστισε τη θέση του εδώ και πάνω από δεκαετία στον Γκάρντιαν και σε άλλες άθλιες φυλλάδες της παγκοσμιοποιητικής «Αριστεράς». Με το άρθρο του αυτό χώνει τα χέρια του στα βρώμικα νερά του νέου κύματος προπαγάνδας της Υπερεθνικής και ιδιαίτερα της Αμερικάνικης φιλελεύθερης, ιδίως, ελίτ, η οποία επιχειρεί να «αναθεωρήσει» τη σύγχρονη Ιστορία των εγκλημάτων της Δύσης προς όφελος της. Όλα αυτά σε μια εποχή όπου έχει γιγαντωθεί ένα καθαρά χειραγωγούμενο «κίνημα», αρχικά στην Αμερική, με σκοπό την αναθεώρηση ιδιαίτερα της Αμερικάνικης ιστορίας, λογοτεχνίας και τέχνης στα πρότυπα της «πολιτικής ορθότητας» που επιβάλλεται από το πιο επιθετικό κομμάτι της Υπερεθνικής και της Σιωνιστικής Ελίτ (βλ. μεταμοντέρνους «ακαδημαϊκούς», χρηματοδότες-ακτιβιστές τύπου Σόρος κλπ.). Έτσι, κλασικά βιβλία που αποτύπωναν εντελώς άλλες εποχές, νοοτροπίες και συνθήκες χαρακτηρίζονται ως …ρατσιστικά και αποσύρονται από τις βιβλιοθήκες των Πανεπιστημίων, των σχολείων κλπ., ενώ τώρα αναθεωρείται και η πολύ πρόσφατη Αμερικανική ιστορία χωρίς τον παραμικρό δημόσιο διάλογο αλλά με μονόπατη προπαγάνδα από τα ΜΜΕ. Πρόσφατο παράδειγμα είναι άλλωστε τα κινήματα κάποιων δραστήριων –και με γερές πλάτες — μικρών μειοψηφιών-«ακτιβιστών» για τη βίαιη κατάρριψη των αγαλμάτων ηγετικών μορφών των «Νοτίων» του Αμερικάνικου Εμφυλίου ως ρατσιστικά κλπ..

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ὁμιλία πρὸς τοὺς Γυμνασιόπαιδες στὴν Πνύκα

ἐξεφωνήθη ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ τῇ 8ῃ Ὀκτωβρίου 1838 καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδαν ΑΙΩΝ τῇ 13ῃ Νοεμβρίου 1838.

Παιδιά μου!

Εἰς τὸν τόπο τοῦτο, ὁποὺ ἐγὼ πατῶ σήμερα, ἐπατοῦσαν καὶ ἐδημηγοροῦσαν τὸν παλαιὸ καιρὸ ἄνδρες σοφοί, καὶ ἄνδρες μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ συγκριθῶ καὶ οὔτε νὰ φθάσω τὰ ἴχνη των. Ἐγὼ ἐπιθυμοῦσα νὰ σᾶς ἰδῶ, παιδιά μου, εἰς τὴν μεγάλη δόξα τῶν προπατόρων μας, καὶ ἔρχομαι νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅσα εἰς τὸν καιρὸ τοῦ ἀγῶνος καὶ πρὸ αὐτοῦ καὶ ὕστερα ἀπ᾿ αὐτὸν ὁ ἴδιος ἐπαρατήρησα, καὶ ἀπ᾿ αὐτὰ νὰ κάμωμε συμπερασμοὺς καὶ διὰ τὴν μέλλουσαν εὐτυχίαν σας, μολονότι ὁ Θεὸς μόνος ἠξεύρει τὰ μέλλοντα. Καὶ διὰ τοὺς παλαιοὺς Ἕλληνας, ὁποίας γνώσεις εἶχαν καὶ ποία δόξα καὶ τιμὴν ἔχαιραν κοντὰ εἰς τὰ ἄλλα ἔθνη τοῦ καιροῦ των, ὁποίους ἥρωας, στρατηγούς, πολιτικοὺς εἶχαν, διὰ ταῦτα σᾶς λέγουν καθ᾿ ἡμέραν οἱ διδάσκαλοί σας καὶ οἱ πεπαιδευμένοι μας. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀρκετός. Σᾶς λέγω μόνον πὼς ἦταν σοφοί, καὶ ἀπὸ ἐδῶ ἐπῆραν καὶ ἐδανείσθησαν τὰ ἄλλα ἔθνη τὴν σοφίαν των.

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Ομοφοβίστε μας κι αφήστε μας!..

Του Κώστα Μαντατοφόρου

Είναι προφανές ότι δεν ξέρουμε πιά τί μας φταίει. Έχουμε αποπροσανατολιστεί τελείως.
     Εδώ καίγεται ο κ@λος μας εδώ κι επτά χρόνια με την αισχρή προδοσία του πολιτικού κόσμου της χώρας,
     ..με την εθνική μειοδοσία των μνημονίων και των αποικιοκρατικών
συμβάσεων-σκανδάλων τύπου Fraport,
     ..με την καταπάτηση κάθε έννοια νομιμότητας, καθώς καταπατούνται βασικοί όροι και κανόνες του Συντάγματος,
     ..κι εμείς ασχολούμαστε με το ελάχιστο των ελαχίστων θέμα των σχολίων ενός αποσυρμένου πιά καλού ποδοσφαιριστή, σχετικά με την αλλαγή φύλου από τα 15 χρόνια.

     Το ίδιο το θέμα είναι σοβαρό, σοβαρότατο. Αλλά αντί να σχολούμαστε με την ουσία, ασχολούμαστε να κατηγορούμε τον κύριο Τσιάρτα ως ομοφοβικό, ή όχι.
     Και η ουσία εδώ έχει δύο σκέλη:

Η ωρολογιακή βόμβα των συντάξεων

Του Άρη Οικονόμου
Το ασφαλιστικό, μαζί με το χρηματοπιστωτικό σύστημα, αποτελούν τα δύο μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας – ενώ, σε συνδυασμό με το τεράστιο δημόσιο χρέος, καθώς επίσης με το κόκκινο ιδιωτικό, είναι αδύνατον ποτέ να οδηγηθεί η χώρα σε πορεία ανάπτυξης.

Άποψη

Για να μπορέσει να αξιολογήσει κανείς το θέμα των συνταξιοδοτικών δαπανών, το οποίο είναι από τα σημαντικότερα στην Ελλάδα, με το ασφαλιστικό γενικότερα να αποτελεί τη κορυφαία βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας της μαζί με το χρηματοπιστωτικό σύστημα (εν προκειμένω δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να καταλάβει πως οι καταθέσεις των 120 δις € δεν μπορούν να στηρίξουν 240 δις € δάνεια, εκ των οποίων τα μισά είναι κόκκινα – ενώ τεκμηριώνεται ολοκάθαρα πως τα δάνεια των τραπεζών δεν έχουν καμία σχέση με τις καταθέσεις τους), θα πρέπει να έχει ακριβή νούμερα – τα οποία διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από τους μύθους που κυκλοφορούν. Στα πλαίσια αυτά τα εξής:

Η ηθική της φιλοξενίας

και η ανάδυση μιας νέας βίας, φεουδαρχικού τύπου

Της Ελένης Προκοπίου*
Η πραγματική, αληθινή, απόλυτη φιλοξενία όπως την αντιλαμβάνεται ο Ζακ Ντεριντά, επιτάσσει την άνευ όρων δεξίωση του άλλου, όποιος κι αν είναι αυτός, δηλαδή την παροχή φιλοξενίας στον ξένο χωρίς προϋποθέσεις και περιορισμούς.
Αυτή η «απροϋπόθετη» φιλοξενία συνιστά μάλιστα το κορυφαίο πολιτικό διακύβευμα για την κοινωνία της παγκοσμιοποίησης και, φυσικά, θεμελιώνεται στον λόγο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στο πλαίσιο των οποίων συγκροτεί το «δικαίωμα στη φιλοξενία» και το αντίστοιχο «καθήκον στη φιλοξενία».
Η φιλοξενία όμως – γνωστή άλλωστε ήδη από την αρχαία Ελλάδα – δεν σημαίνει άδεια μαζικής εγκατάστασης σε μία ξένη χώρα, ούτε μαζικό εποικισμό μιας χώρας από ξένους λαούς, πράγμα που είχε τονίσει και ο Καντ, κορυφαίος φιλόσοφος της νεωτερικής εποχής, ο οποίος δεν αποδεχόταν «δικαίωμα του επισκέπτη» που να «τον καθιστά συγκάτοικο», αλλά απλώς «δικαίωμα επίσκεψης», το οποίο έχουν όλοι οι άνθρωποι, σε όλα τα μέρη του κόσμου.

Μεταξύ αποικίας και τουριστικού θερέτρου

Του Ξένιου Μεσαρίτη
ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥ
Ο Καστοριάδης έγραφε τα εξής: «Ο Πλάτων έλεγε ήδη ότι ακόμα και οι τοίχοι της πόλης εκπαιδεύουν τους ανθρώπους και νομίζω ότι αυτό είναι μια τρομερά σημαντική και βαριά αλήθεια. Η εκπαίδευση ενός ανθρώπου, η παιδεία ενός ανθρώπου αρχίζει από την ηλικία μηδέν και φτάνει ως την ηλικία ωμέγα, δηλαδή τη στιγμή που θα πεθάνει, συνεχώς διαμορφώνεται αυτός ο άνθρωπος. Διαμορφώνεται από τι; Διαμορφώνεται από όλα όσα προσλαμβάνει. Διαμορφώνεται από όλα όσα είναι γύρω του. Λοιπόν, τί διαμόρφωση υφίστατο ένας αρχαίος Αθηναίος περπατώντας, βλέποντας την Ακρόπολη, την Αγορά, τη Στοά και τα λοιπά και τα λοιπά και τί διαμόρφωση υφίσταται ένας σημερινός Αθηναίος ζώντας μέσα σε αυτό το φρικτό τερατούργημα που λέγεται Αθήνα;»

Άγριοι καιροί

Δημοσιεύουμε εκτεταμένα αποσπάσματα από την ομιλία του αντιπροέδρου της Βολιβίας Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα, για τα 100 χρόνια από τη Ρώσικη Επανάσταση. Ολόκληρη η ομιλία του παρουσιάστηκε σε video, την πρώτη μέρα των εργασιών του Resistance Festival
Γιατί να μιλήσει κανείς για τη Ρώσικη επανάσταση; Έχουν περάσει 100 χρόνια, απέτυχε, έπεσε το τείχος του Βερολίνου.
Γιατί να μιλήσει κανείς για μια αποτυχία; Γιατί να μιλήσει για έναν πολιτικό αρχαϊσμό; Γιατί να μιλήσει για μια εκκεντρικότητα που βρίσκεται μόνο στα βιβλία της Ιστορίας;
Γιατί πιστεύω πως η Ρωσική επανάσταση μας θέτει ερωτήματα σήμερα, μας καλεί, μας μιλάει σήμερα.
Επειδή το να μιλάμε για την Ρωσική επανάσταση είναι επί της ουσίας μια ευκαιρία για να μιλήσουμε για την επανάσταση, της οποίας η Ρώσικη επανάσταση υπήρξε ένα επεισόδιο. Και επειδή η επανάσταση είναι ένα μοτίβο που επανέρχεται επανειλημμένα στην πορεία της Ιστορίας των διαφόρων χωρών. Ήταν, είναι και θα συνεχίσει να είναι έτσι.
Έτσι, λοιπόν, το να μιλάμε για τη Ρώσικη επανάσταση σημαίνει να μιλάμε για ένα θέμα του παρόντος. Δεν είναι θέμα ιστορικού αρχαϊσμού, είναι θέμα του πολιτικού παρόντος.